Grzegorz Fedorowicz

Grzegorz Fedorowicz
Ilustracja
pułkownik SW pułkownik SW
Data i miejsce urodzenia

26 marca 1967
Środa Wielkopolska

Przebieg służby
Lata służby

1993–2020

Formacja

Służba Więzienna

Jednostki

Centralny Zarząd Służby Więziennej

Stanowiska

zastępca dyrektora generalnego SW (2017–2020)

Późniejsza praca

polityk

Odznaczenia
Złoty Medal za Zasługi dla Straży Granicznej Brązowy Medal za Zasługi dla Straży Granicznej Złota odznaka „Za zasługi w pracy penitencjarnej” Srebrny Medal „Za Zasługi dla Policji” Odznaka honorowa „Za zasługi dla województwa wielkopolskiego”

Grzegorz Fedorowicz (ur. 26 marca 1967 w Środzie Wielkopolskiej[1]) – polski funkcjonariusz Służby Więziennej w stopniu pułkownika, a także polityk, zastępca dyrektora generalnego SW w latach 2017–2020, senator XI kadencji (od 2023).

Życiorys

Syn Eugeniusza i Stefanii[1]. Ukończył studia w Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu, a także studia podyplomowe na kierunku penitencjarystyka na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu[2]. W kwietniu 1993 rozpoczął pracę w Służbie Więziennej na stanowisku młodszego wychowawcy w Areszcie Śledczym w Poznaniu. W marcu 2000 został dyrektorem Aresztu Śledczego w Środzie Wielkopolskiej. W marcu 2013 minister sprawiedliwości powołał go na stanowisko dyrektora okręgowego SW w Poznaniu[2]. W lipcu 2017 objął funkcję zastępcy dyrektora generalnego Służby Więziennej[3]; został z niego odwołany w lutym 2020[3].

Zorganizował dwie samotne wyprawy rowerowe, stanowiące akcje charytatywne na rzecz chorych i niepełnosprawnych dzieci. Pierwszą z nich (z Londynu do Wrześni) z 2022 opisał w swojej książce Tysiąc mil do Wrześni[4]. Druga odbyła się w 2023 i obejmowała trasę z Lizbony do Wrześni[5].

Dołączył do Polski 2050 Szymona Hołowni[6]. W wyborach parlamentarnych w 2023 był kandydatem paktu senackiego z ramienia Trzeciej Drogi w okręgu nr 92[7]. Uzyskał mandat senatora XI kadencji z wynikiem 111 128 głosów[6]. Został zastępcą przewodniczącego Komisji Praw Człowieka i Praworządności oraz członkiem Komisji Sportu[8]. W lutym 2026 wraz z kilkunastoma innymi parlamentarzystami podjął decyzję o odejściu z Polski 2050 oraz o utworzeniu nowego klubu parlamentarnego Centrum[9]. W marcu tego samego roku został przewodniczącym nowo powołanego klubu senackiego Nowa Polska – Centrum[10], a cztery miesiące później współtworzył partię Unia Centrum[11].

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Dane osoby pełniącej funkcje publiczne, katalog.bip.ipn.gov.pl [zarchiwizowane 2023-12-05].
  2. 1 2 Kierownictwo Służby Więziennej bez pułkownika Fedorowicza, infosecurity24.pl, 7 lutego 2020 [zarchiwizowane 2020-08-10].
  3. 1 2 Płk Grzegorz Fedorowicz odwołany ze stanowiska zastępcy Dyrektora Generalnego Służby Więziennej [online], nszzfipw.org.pl, 7 lutego 2020 [dostęp 2023-10-18].
  4. ↑ „Tysiąc mil do Wrześni”, czyli wspomnienia z londyńskiej wyprawy [online], wrzesnia.info.pl, 15 marca 2023 [dostęp 2024-01-23].
  5. ↑ Finał Misji Calineczka. Grzegorz Fedorowicz wrócił do Wrześni! [online], wrzesnia.info.pl, 8 lipca 2023 [dostęp 2024-01-23].
  6. 1 2 Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2023 [online], pkw.gov.pl [dostęp 2023-10-18].
  7. ↑ Rafał Muniak, Grzegorz Fedorowicz oficjalnym kandydatem w wyborach do Senatu [online], radiopoznan.fm, 21 sierpnia 2023 [dostęp 2023-10-18].
  8. 1 2 3 4 5 Senatorowie XI kadencji: Grzegorz Fedorowicz [online], senat.gov.pl [dostęp 2024-01-23].
  9. ↑ Rozłam Polski 2050. Oto skład nowego klubu parlamentarnego Centrum [online], onet.pl, 18 lutego 2026 [dostęp 2026-02-18].
  10. ↑ Nowy gracz w Senacie. Nowa Polska Centrum stawia na skuteczność [online], tvp.info, 18 marca 2026 [dostęp 2026-03-19].
  11. ↑ Krzysztof Polasik, Hennig-Kloska odkryła karty. Znamy nazwiska wielkopolskich liderów nowej partii [online], radiopoznan.fm, 13 lipca 2026 [dostęp 2026-07-19].
  12. ↑ Odznaczenia i mianowania z okazji Narodowego Święta Niepodległości w Komendzie NoOSG [online], strazgraniczna.pl, 12 listopada 2014 [dostęp 2023-11-13].