Gurugita

Gurugita (dewanagari गुरु गीता, trl. gurugītā, Pieśń do guru) – hymn hinduistyczny, stanowiący część Sanatkumarasanhity w drugiej sekcji Skandapurany. Zawiera 352 strof w sanskrycie, obejmujących dialog Maheśwary i Parwati[1]. Treść objaśnia zasadę guru, jako stan najwyższego bóstwa[2.1] i formę łaski, z czego wynika iż guru nie musi koniecznie manifestować się uczniowi w ludzkiej postaci.

Siddhajoga

Jest jedną z podstawowych praktyk religijnych w siddhajodze[2.2]. W aśramach tej tradycji hymn Gurugita śpiewany jest codziennie o wschodzie Słońca.

Przypisy

  1. ↑ Gurugita. W: Georg Feuerstein: Joga – Encyklopedia. Maria Kużniak (tłum.). Wyd. 1. Poznań: Wydawnictwo BRAMA, 2004, s. 111. ISBN 83-914652-5-X.
  2. Sadhana – droga ku światłu. W: Małgorzata Sacha-Piekło: Tam gdzie pustka staje się światłem. Symbol światła w doktrynie i praktykach siddhajogi. Wyd. 1. Kraków: Zakład wydawniczy >>NOMOS<<, 1999. ISBN 83-85527-92-3.
    1. ↑ S. 150.
    2. ↑ S. 61.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.