Gustav Hermann von Alvensleben
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 stycznia 1827 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 lutego 1905 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1844–1891 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska |
Dowódca V Korpusu Armijnego |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Gustav Hermann von Alvensleben (ur. 17 stycznia 1827 w Rathenov, zm. 1 lutego 1905 w Möckmühl) – generał kawalerii Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny duńskiej, wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, generał-głównodowodzący V Korpusem Armijnym z dowództwem w Poznaniu oraz XIII Korpusem Armijnym z dowództwem w Strasburgu.
Życiorys
W 1844 roku ukończył naukę w Korpusie Kadetów i dołączył, jako podporucznik (niem. Secodelieutenant), do 6. Pułku Kirasjerów[1]. W latach 1852–1855 studiował w Akademii Wojennej w Berlinie, przechodząc w tym czasie szkolenie między innymi w Pułku Artylerii Gwardii i 2. Pułku Piechoty Gwardii. Po zakończeniu studiów przydzielony do 8. Wydziału Pionierów. W 1856 roku oddelegowany do Egiptu, w celu zakupu koni dla pruskiej kawalerii[2]. Po powrocie z Afryki awansował na porucznika (niem. Premierlieutenant). W 1857 roku znalazł się w Biurze Topograficznym Sztabu Generalnego[3]. Rok później otrzymał posadę osobistego adiutanta księcia Fryderyka Karola[4].
W 1859 roku został członkiem sztabu 12. Dywizji w stopniu kapitana (niem. Hauptmann)[5]. Dwa lata później trafił do sztabu generalnego III Korpusu Armijnego,ale jeszcze w tym samym roku został rotmistrzem (niem. Rittmeister) i dowódcą eskadronu w 3. Pułku Ułanów Gwardii[6]. W 1863 roku, będąc już majorem, został oficerem w sztabie 2. Dywizji Piechoty Gwardii[7]. Na czas mobilizacji do wojny duńskiej oddelegowany do dowództwa Połączonej Dywizji Gwardii[2]. W trakcie konfliktu wziął udział między innymi w bitwie pod Dybbøl.
Gustav Hermann von Alvensleben walczył również w wojnie prusko-austraickiej, ale tym razem w szeregach Korpusu Kawalerii, który wchodził w skład 1. Armii. Jego szlak bojowy obejmował bitwy pod Mnichovym Hradištěm, Jiczynem i Sadową. Wraz z zakończeniem konfliktu oddelegowany do pruskiego gubernatorstwa wojskowego w Saksonii[2]. Pod koniec 1866 roku został dowódcą 15. Pułku Ułanów oraz otrzymał awans na podpułkownika (niem. Oberstlieutenant)[8]. Przed wybuchem wojny z Francją promowany na pułkownika (niem. Oberst)[9]. W trakcie tej wojny wziął udział w bitwach pod Borny i Gravelotte, za co otrzymał obie klasy Krzyża Żelaznego oraz Order Pour le Mérite[9].
W 1873 roku stanął na czele 19. Brygady Kawalerii, awansując rok później na generała majora (niem. Generalmajor)[10]. Dowódcą brygady pozostawał do 1880 roku, kiedy otrzymał pod swoje rozkazy 10. Dywizję, co wiązało się z przyznaniem mu stopnia generała porucznika (niem. Generallieutenant)[11]. W 1886 roku mianowany generałem-głównodowodzącym V Korpusem Armijnym z dowództwem w Poznaniu. Jeszcze w tym samym roku przeniesiony na identyczne stanowisko w XIII Korpusem Armijnym z dowództwem w Strasburgu, co wiązało się z awansem na generała kawalerii (niem. General der Kavallerie)[12]. W stan spoczynku przeszedł w 1891 roku.
Odznaczenia
Odznaczenia gen. von Alvenslebena to między innymi[13]:
- Order Orła Czarnego
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z liśćmi dębu i mieczami
- Order Królewski Korony I klasy z mieczami na pierścieniu
- Order Pour le Mérite
- Order Orła Czerwonego III klasy z mieczami na wstędze wojennej
- Order Królewski Korony III klasy
- Krzyż Żelazny I klasy
- Krzyż Żelazny II klasy
- Krzyż Wielki Orderu Domowego i Zasługi (Oldenburg)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Wirtembergia)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
- Krzyż Wielki Orderu Fryderyka (Wirtembergia)
- Krzyż Wielki Orderu Legii Honorowej (Francja)
- Krzyż Wielki Orderu Lwa Niderlandzkiego (Niderlandy)
- Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasy z dekoracją wojenną (Austro-Węgry)
- Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie)
Przypisy
- ↑ Rangliste 1845 ↓, s. 144.
- 1 2 3 Kleist ↓, s. 598.
- ↑ Rangliste 1857 ↓, s. 23.
- ↑ Rangliste 1858 ↓, s. 25.
- ↑ Rangliste 1860 ↓, s. 67.
- ↑ Rangliste 1862 ↓, s. 210.
- ↑ Rangliste 1864 ↓, s. 59.
- ↑ Rangliste 1867 ↓, s. 311.
- 1 2 Rangliste 1871 ↓, s. 399.
- ↑ Rangliste 1874 ↓, s. 73.
- ↑ Rangliste 1881 ↓, s. 58.
- ↑ Rangliste 1887 ↓, s. 33.
- ↑ Rangliste 1890 ↓, s. 26.
Bibliografia
- Bogislav von Kleist: Die Generale der Königlich Preußischen Armee von 1840–1890. Lipsk: Zuckschwerdt und Möschke, 1895. [dostęp 2026-05-22]. (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1845, Berlin: E. S. Mittler, 1845 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1857, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1857 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1858, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1858 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1860, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1860 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1862, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1860 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1864, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1864 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1867, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1867 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1870/1871, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1871 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1874, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1874 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1881, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1881 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1887, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1887 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
- Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1890, Berlin: E. S. Mittler und Sohn, 1890 [dostęp 2026-05-22] (niem.).
