Gustaw Krotke-Kochanowski
| Data i miejsce urodzenia |
1 marca 1887 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
wiosna 1940 |
| Stanowisko |
burmistrz Brodów |
| Odznaczenia | |
  | |
Gustaw Krotke-Kochanowski, ps. Długi (ur. 1 marca 1887 w Wierzbowczyku, zm. wiosną 1940 w USRR) – polski działacz niepodległościowy, leśnik, oficer, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Franciszka i Emilii z Jellinków urodzony 1 marca 1887 w Wierzbowczyku, w ówczesnym powiecie brodzkim Królestwa Galicji i Lodomerii[1]. Uczył się w c. k. Gimnazjum w Tarnopolu, a potem ukończył c. k. Krajową Szkołę Gospodarstwa Lasowego we Lwowie. Należał do „Sokoła” i Związku Strzeleckiego[1].
4 sierpnia 1914 zgłosił się do oddziałów strzeleckich Józefa Piłsudskiego. Początkowo służył w IV batalionie 1 pułku piechoty, a następnie w prowianturze Legionów Polskich. Jako podporucznik prowiantowy dowodził kolumną prowiantową P/1. Po awansie na porucznika prowiantowego został komendantem taborów Komendy LP. 18 grudnia 1916 zwolniony z LP na własną prośbę. W tym rozkazie otrzymał od generała Stanisława Puchalskiego wyrazy uznania i podziękowanie za sumienną służbę[1].
W listopadzie 1918 zgłosił się do Wojska Polskiego. Po wojnie z bolszewikami zweryfikowany jako porucznik piechoty rezerwy ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W latach 1925–1934 pracował jako instruktor samorządów i lasów gminnych w powiecie rawskim. W latach 1934–1939 był burmistrzem Brodów. Działał społecznie w Związku Strzeleckim oraz w harcerstwie[1]. 19 września 1939 aresztowany przez Sowietów i w 1940 zamordowany (lista nr 042 sporządzona między 20 a 22 kwietnia 1940)[2][1].
Był żonaty, miał syna Jerzego Teodora, ps. Pikuś, Jo (ur. 1916), porucznika łączności Wojska Polskiego.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[3][4][5]
- Złoty Krzyż Zasługi[1]
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Kochanowski-Krotke Gustaw, ps. „Długi”. [w:] Słownik Legionistów Polskich 1914-1918 [on-line]. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2026-03-13].
- ↑ Straceni na Ukrainie 1994 ↓, s. 41.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 179, poz. 260 (ISAP)
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-13].
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-13].
Bibliografia
- Zeszyty Katyńskie. Marek Tarczyński (red.). T. 4: Listy katyńskiej ciąg dalszy : Straceni na Ukrainie. Warszawa: Niezależny Komitet Historyczny Badania Zbrodni Katyńskiej i Polska Fundacja Katyńska, 1994. ISBN 83-87893-79-X.