Gwizdkor hotentocki
| Parotomys brantsii[1] | |||
| (A. Smith, 1834) | |||
![]() | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
gwizdkor hotentocki | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
| Zasięg występowania | |||
![]() | |||
Gwizdkor hotentocki[3] (Parotomys brantsii) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych[4].
Średnie wymiary
- Długość ciała: 13,5–17 cm
- Długość ogona: 7,5–12 cm
Występowanie
Występuje na piaszczystych równinach Republiki Południowej Afryki – Kraj Przylądkowy, także na przyległych obszarach południowo-wschodniej Namibii i południowo-zachodniej Botswany[2][4].
Tryb życia
Gwizdkor hotentocki prowadzi kolonijny tryb życia. Kopie nory, ale buduje także naziemne gniazda z gałązek i trawy. Jest czujnym, płochliwym i ostrożnym zwierzęciem, prawie zawsze przebywającym w pobliżu swojej kryjówki. Żywi się głównie liśćmi różnych gatunków łobód. Żeruje zwykle w ciągu dnia. Co 3 lub 4 lata zdarzają się masowe pojawy tego gryzonia, podczas których zwierzęta żywią się roślinami uprawnymi, wyrządzając poważne szkody.
Rozmnażanie
Samica gwizdkora hotentockiego prawdopodobnie rodzi młode 4 razy do roku. W każdym miocie przychodzą na świat od 2 do 4 młodych.
Przypisy
- ↑ Parotomys brantsii, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 Parotomys brantsii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 284. ISBN 978-83-88147-15-9.
- 1 2 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Parotomys brantsii w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 9 lipca 2013]


