Gyula Dávid

Gyula Dávid
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

6 maja 1913
Budapeszt

Pochodzenie

węgierskie

Data i miejsce śmierci

14 marca 1977
Budapeszt

Instrumenty

altówka

Gatunki

muzyka poważna, muzyka współczesna

Zawód

kompozytor, dyrygent

Gyula Dávid (ur. 6 maja 1913 w Budapeszcie[1][2][3], zm. 14 marca 1977 tamże[2][3]) – węgierski kompozytor i dyrygent.

Życiorys

Był uczniem Zoltána Kodálya w Akademii Muzycznej w Budapeszcie (dyplom 1938)[1][2][3]. W latach 1940–1943 był altowiolistą w orkiestrze[1], a od 1945 do 1949 roku dyrygentem Teatru Narodowego[1][3]. Prowadził klasę kameralistyki w Akademii Muzycznej w Budapeszcie (1950–1960 i 1967–1977) oraz w Konserwatorium im. Béli Bartóka (1964–1967)[1][2][3]. Otrzymał nagrodę im. Erkela (1952 i 1955) oraz nagrodę im. Kossutha (1957)[1][2].

W swojej twórczości początkowo pozostawał pod wpływem Kodálya, czerpiąc z elementów węgierskiego folkloru muzycznego. Pod koniec lat 50. XX wieku zwrócił się w stronę nowszych środków dźwiękowych, zaadaptował technikę dwunastotonową[1][2][3].

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych[1][2])

Utwory orkiestrowe

  • 4 symfonie (I 1948, II 1958, III 1960, IV 1970)
  • Balettzene (1948)
  • Tánczene (1950)
  • Koncert na altówkę i orkiestrę (1950)
  • Színházi zene (1955)
  • Sinfonietta (1960)
  • Concerto grosso na altówkę i orkiestrę smyczkową (1963)
  • Koncert na skrzypce i orkiestrę (1966)
  • Koncert na róg i orkiestrę (1971)
  • Ünnepi nyitány (1972)

Utwory kameralne

  • 5 kwartetów dętych (I 1949, II 1955, III 1964, IV 1967, V 1968)
  • Sonata na skrzypce i flet (1954)
  • 2 kwartety smyczkowe (I 1962, II 1973)
  • Preludio na flet i fortepian (1964)
  • Miniatűrök na sekstet dęty blaszany (1968)
  • Sonata na skrzypce i fortepian (1968)
  • Sonata na skrzypce solo (1971)
  • Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian (1972)
  • Pezzo na altówkę i fortepian (1974)

Utwory fortepianowe

  • Sonata (1955)

Utwory wokalno-instrumentalne

  • Felhőtlen ég na chór i orkiestrę (1964)
  • A rózsa lágolás na głos żeński, flet i altówkę (1966)
  • Égő szavakkal na chór i orkiestrę (1969)

Balet

  • Nádasban (1961)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 357. ISBN 83-224-0223-6.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 799. ISBN 0-02-865527-3.
  3. 1 2 3 4 5 6 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 198–199. ISBN 0-674-37299-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.