Halfdan Kjerulf

Halfdan Kjerulf
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

17 września 1815
Christiania

Pochodzenie

norweskie

Data i miejsce śmierci

11 sierpnia 1868
Grefsen

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor

Halfdan Kjerulf (ur. 17 września 1815 w Christianii, zm. 11 sierpnia 1868 w Grefsen[1][2]) – norweski kompozytor.

Życiorys

Był synem Duńczyka i Norweżki[1]. Rodzina miała tradycje artystyczne[1][2]. Jako dziecko odebrał domową edukację muzyczną, następnie zgodnie z życzeniem ojca podjął studia prawnicze[1][2]. W latach 1841–1847 pracował jako dziennikarz w piśmie „Den Constitutionelle”[1]. Muzyką zainteresował się w 1840 roku, podczas pobytu we Francji jako rekonwalescent po ciężkiej chorobie[1]. W 1841 roku opublikował swoje pierwsze próby kompozytorskie, od 1845 do 1849 roku był dyrygentem chóru studenckiego Den norske studentersangforening[1][3]. Odbył uzupełniające studia muzyczne u Carla Arnolda w Christianii (1848-1849), Nielsa Wilhelma Gadego w Kopenhadze (1849-1850) i Ernsta Friedricha Richtera w Lipsku (1850-1851)[1][2][3].

Po powrocie do Christanii w 1851 roku pracował do końca życia jako nauczyciel fortepianu[1][2]. Był współinicjatorem pierwszych w Norwegii koncertów abonamentowych (1857)[1]. Założył i prowadził podwójny kwartet wokalny Kjerulfs Kvartett[1]. W 1865 roku został wybrany członkiem Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie[1][2]. W 1874 roku w Christianii odsłonięto pomnik kompozytora[2].

Twórczość

Tworzył głównie małe formy[1][2]. Jego dorobek kompozytorski jest niewielki, składa się nań ponad 100 pieśni solowych, około 40 kompozycji wokalnych na chór i 10 albumów fortepianowych[1][2][3]. Inspirował się twórczością romantyków niemieckich, na szeroką skalę wykorzystywał także elementy zaczerpnięte z norweskiego folkloru muzycznego[1][2].

Muzyka Kjerulfa przyczyniła się do rozwoju norweskiej szkoły kompozytorskiej, stanowiła źródło inspiracji dla Edvarda Griega[1][2].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 96. ISBN 978-83-224-3303-4.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 3 Haar–Levi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1894. ISBN 978-0-02-865528-4.
  3. 1 2 3 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 450. ISBN 0-674-37299-9.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.