Halina Zawadzka

Halina Helena Zawadzka primo voto Stempl secundo voto Arnold (ur. 26 maja 1908 w Warszawie, zm. 17 marca 1994 tamże) – polska aktorka teatralna i filmowa, później urzędniczka.

Ukończyła Prywatne Gimnazjum i Liceum im. Antoniny Walickiej w Warszawie oraz Liceum Wizytek w Jaśle. W latach 1924–1926 uczęszczała do warszawskiego Instytutu Reduty, a w 1926 roku otrzymała angaż jako adeptka w Teatrze Narodowym w Warszawie, gdzie występowała do 1928 roku. Wówczas to zdała eksternistyczny egzamin aktorski ZASP i grała w teatrach stołecznych: Narodowym (1929–1930), Letnim (1928–1929) oraz im. Stefana Żeromskiego (1933). Następnie przeniosła się na południe kraju, występując w latach 1936–1937 w Teatrze Miejskim w Sosnowcu oraz Teatrze Miejskim w Częstochowie^[1].

Dwukrotnie wychodziła za mąż: po raz pierwszy za D. Stempla (1929), natomiast po raz drugi za Stefana Arnolda (1898–1948) – sosnowieckiego dziennikarza i wydawcę (1937). Po drugim zamążpójściu porzuciła aktorstwo – pracowała w redakcjach Kurjera Zachodniego oraz dziennika Torpeda. Podczas II wojny światowej przebywała w Warszawie, gdzie była zatrudniona w Biurze Tłumaczeń. Po zakończeniu walk nie wróciła na scenę. Pracowała w Fabryce Materiałów Budowlanych w Sosnowcu (1945–1950), a następnie w Ministerstwie Kultury i Sztuki w Warszawie (1950–1969)^[1]

Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie^[2]

• Tajemnica starego rodu (1928)
• Grzeszna miłość (1929)
• Pałac na kółkach (1932) – Frania
• Zabawka (1933)
• Romeo i Julcia (1933) – uczestniczka kursu manier salonowych
• Jego ekscelencja subiekt (1933) – Kazia, ekspedientka w domu towarowym
• Nie miała baba kłopotu (1935)
• Tajemnica panny Brinx (1936) – Kasia, kelnerka w gospodzie w Pogłowinach
• Ułan księcia Józefa (1937) – Magda, służąca w gospodzie „Pod gwiazdą”
• Ludzie Wisły (1938) – Karola, dziewczyna okradziona przez Aleksego

Źródło: Film Polski^[2]