Halvdan Koht

Halvdan Koht

Halvdan Koht w 1933 r.
Państwo działania	Norwegia
Data i miejsce urodzenia	7 lipca 1873 Tromsø
Data i miejsce śmierci	12 grudnia 1965 Lysaker
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia
Polska Akademia Nauk
Status	członek zagraniczny
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet w Oslo

Haldvan Koht (ur. 7 lipca 1873 w Tromsø, zm. 12 grudnia 1965 w Lysaker) – norweski historyk i polityk, członek najpierw partii liberalnej, a następnie Norweskiej Partii Pracy. W latach 1935–1941 był norweskim ministrem spraw zagranicznych^[1]. Nigdy nie był członkiem parlamentu norweskiego. Był profesorem Uniwersytetu w Oslo.

Koht był czynnym promotorem unifikacji języka norweskiego i stworzenia wariantu samnorsk^[2]. Zaangażowany w prace Østlandsk reisning. Jako zwolennik teorii walki klas w języku włączył do programu partii w 1936 r. postulat polityki językowej, która doprowadziłaby do powstania „języka ludu”^[2]. Mimo że nigdy nie uzyskał dla swych planów pełnego poparcia w partii, przyjęto jego postulaty i wprowadzono reformę języka w 1938 r. Reforma dramatycznie zredukowała wpływy wyższych klas na język norweski w wersji bokmål.

Po rozwiązaniu rządu norweskiego w 1941 r. do końca wojny przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych^[1], gdzie kontynuował pracę naukową. Do Norwegii powrócił w 1949 r.

W 1945 r. zgłosił kandydaturę Józefa Stalina do Pokojowej Nagrody Nobla^[3].

W 1959 r. został członkiem zagranicznym PAN^[4].