Hanna Orzechowska

Hanna Orzechowska (właśc. Anna Alina Orzechowska-Siecińska; ur. 1 stycznia 1923 w Warszawie^[1], zm. 19 kwietnia 2008 w Paryżu)^[2] – polska malarka, autorka unikatowych kolaży, intermedialnych instalacji oraz wykładowczyni akademicka.

Była córką malarki Zofii Boziewicz^[3] i lekarza neurologa Kazimierza Orzechowskiego. Miała troje rodzeństwa: Adama, Jerzego i Barbarę. Matka opuściła męża i samotnie wychowywała czwórkę dzieci.

W latach 1946–1953 studiowała w łódzkiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, gdzie obroniła dyplomy: na Wydziale Architektury Wnętrz w 1951 roku i w 1953 roku na Wydziale Włókienniczym^[2].

W 1947 roku wzięła udział w Ogólnopolskiej Wystawie Malarzy Awangardowych, obok m.in. Władysława Strzemińskiego, Stefana Wegnera, Lecha Kunki i Teresy Tyszkiewicz^[4].

Jednym z jej z wykładowców w Łodzi był Władysław Strzemiński. Brała też udział w organizowanych przez niego plenerach w Nowej Wsi i Nowej Rudzie, razem z m.in. Stanisławem Fijałkowskim, Danutą Kulanką, Stefanem Krygierem, Bolesławem Utkinem, czy Judytą Sobel^[5]. Do końca życia łączyła ją głęboka przyjaźń z Władysławem Strzemińskim. Po jego śmierci w 1952 roku, Orzechowska wspierała i opiekowała się jego córką Niką (Uką) Strzemińską^[6].

W latach 1952–1955 studiowała także na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa. W latach 50. współpracowała m.in. z czasopismem „Nowa Kultura". Należała do Klubu Młodych Artystów i Naukowców w Warszawie.

Była znakomitą projektantką i dydaktyczką. W latach 1955–1958 pracowała w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie, a od 1957 do 1976 roku uczyła na Wydziale Tkaniny łódzkiej PWSSP.

Była autorką unikalnych kolaży i prac na tkaninie, jak również instalacji intermedialnych. Tworzyła obrazy i eksperymentowała z technikami malarskimi, w kompozycjach łączyła druk, elementy tekstylne, fotograficzne, graficzne i rzeźbiarskie. W 1960 roku odbyła się jej wystawa tkanin w Galerii Kordegarda w Warszawie^[7].

Od 1963 prowadziła pracownię tkaniny unikatowej, w której odbywały się zajęcia z projektowania tkaniny drukowanej, odzieżowej i dekoracyjnej, co było nowością w tamtym czasie.

Na początku lat 70. powstaje jej praca habilitacyjna. W 1979 w jej warszawskiej pracowni dochodzi do włamania i podpalenia. Większość jej prac ulega wtedy zniszczeniu, lub znacznemu nadpaleniu. Wydarzenie to wpłynęło na pogorszenie się stanu jej zdrowia i stopniowo uniemożliwiło dalszą pracę twórczą^[5]. Za życia artystki jej dorobek nie stanowił przedmiotu badań; nie wydano też monografii poświęconej jej twórczości.

Zmarła w 2008 roku w Paryżu^[2]. Została pochowana na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera AIII kolumna 3-35)^[8].

• 2025/2026: Sposoby widzenia. Kolekcja Muzeum Sztuki w Łodzi, wystawa zbiorowa, zespół kuratorski: Jakub Gawkowski, Daniel Muzyczuk, Paweł Polit, Katarzyna Różniak-Szabelska, Franciszek Smoręda, Muzeum Sztuki w Łodzi^[9]
• 2024: Patrząc w słonce. Hanna Orzechowska, kuratorka Luiza Nader, Galeria Studio, Warszawa^[10]
• 2023: Hanna Orzechowska. W relacji, kuratorki Luiza Nader i Marika Kuźmicz, Fundacja Arton, Warszawa^[4]

Jej mężem był scenograf Wojciech Sieciński, z którym miała córkę Agatę Siecińską^[2], również malarkę.

Była jedną z bohaterek filmu Andrzeja Wajdy „Powidoki”, jako Hania Borowska, studentka W. Strzemińskiego^[3].