Hanna Rechowicz

Hanna Rechowicz

Hanna Rechowicz podczas otwarcia wystawy „Obrazy w architekturze. Hanna i Gabriel Rechowiczowie” (2011)
Data i miejsce urodzenia	31 stycznia 1926 Warszawa
Narodowość	polska
Alma Mater	PWSSP w Gdańsku
Dziedzina sztuki	grafika, architektura, malarstwo

Hanna Rechowicz (ur. 31 stycznia 1926 w Warszawie) – polska artystka plastyczka, malarka, scenografka i dekoratorka wnętrz. Żona Gabriela Rechowicza, z którym często tworzyła wspólne prace. Twórczyni monumentalnych dekoracji architektonicznych, mozaik, tkanin dekoracyjnych, prac malarskich i scenografii teatralnych.

Wraz z wybuchem II wojny światowej jako harcerka została łączniczką w PZU na Powiślu w Warszawie, przy czym samym rozpoczęciem oblężenia miasta została wywieziona na wieś. Następnie wróciła do stolicy, gdzie przebywała do końca powstania warszawskiego^[1].

Bezpośrednio po zakończeniu wojny pracowała w Biurze Odbudowy Stolicy^[1]. Studiowała w Paryżu w École des Beaux-Arts oraz w Atelier Paul Colin (ok. 1946–1947). Podczas pobytu w Paryżu poznała Gabriela Rechowicza. W 1947 razem wrócili do Polski i zaczęli studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (1948–1952). Jeszcze jako studentka została, razem z mężem, zatrudniona przy Wystawie Ziem Odzyskanych we Wrocławiu w 1948, gdzie zaprojektowali jeden z pawilonów^[2].

W 1953 powrócili do Warszawy^[3], gdzie razem z mężem rozpoczęła tworzenie monumentalnych dekoracji ściennych w powstających budynkach użyteczności publicznej. Najważniejszymi wspólnymi dziełami były dekoracje w Domu Chłopa w Warszawie (1960–1961), wystrój baru Frykas w warszawskim Supersamie (1962), dekoracje w Domu Wczasowym Rzemieślnik w Zakopanem (1964, 1984), wystrój Szkoły Rzemiosł w Warszawie (1969), wystrój baru kawowego Alinka w Warszawie (1969). Projektowali także dekoracje Polskich Wystaw Gospodarczych w Pekinie i Madrycie, hotelu Warszawa w Moskwie, budynku banku w Tokio i willi we Francji. Ich prace wpisywały się w sztukę i architekturę późnego modernizmu PRL^[2][4].

Pochodziła z rodziny architektów^[1]. Córka działaczki społecznej i Sprawiedliwej Wśród Narodów Świata Jadwigi Piotrowskiej, wnuczka inżyniera Mariana Ponikiewskiego^[5]. Matka artystki Zuzanny Rechowicz-Piątkowskiej^[6]. Od okresu przedwojennego do późnych lat mieszkała w rodzinnym domu na ulicy Lekarskiej w Warszawie^[2].

• Maks Cegielski: Mozaika. Śladami Rechowiczów. Wydawnictwo WAB, 2011
• Klara Czerniewska: Gaber i Pani Fantazja, Wydawnictwo 40 000 Malarzy i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, 2012.