Hanna Segal

Hanna Segal, z domu Poznańska (ur. 20 sierpnia 1918 w Łodzi, zm. 5 lipca 2011 w Londynie^[1]) – polska psychoanalityczka.

Urodziła się w Łodzi w żydowskiej rodzinie mieszczańskiej. Lata młodzieńcze spędziła w Warszawie. W latach 30. mieszkała wraz z rodziną w Genewie. Bardzo szybko wróciła i rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego. Angażowała się w działalność Młodzieżowej Organizacji Polskiej Partii Socjalistycznej. Zaczęła przejawiać zainteresowania psychoanalizą. Wybuch II wojny światowej zastał ją na wakacjach we Francji. Po inwazji III Rzeszy na Francję uciekła do Wielkiej Brytanii. Tam kontynuowała studia na polskim oddziale medycznym przy Uniwersytecie Edynburskim.

Rozpoczęła własną analizę w Londynie u Davida Matthewsa związanego z Melanią Klein. Następnie kontynuowała analizę u samej Klein. W 1945 rozpoczęła własną praktykę. W 1949 została członkiem British Psycho-Analitycal Society.

Była jedną z najważniejszych popularyzatorek teorii Melanie Klein, a jej prace dotyczące symbolizacji, funkcji symbolu, fantazji nieświadomych oraz destrukcyjnych procesów w umyśle stanowią istotny punkt odniesienia dla współczesnej psychoanalizy^[2]. Segal miała znaczący wpływ na rozwój klinicznego rozumienia psychozy oraz twórczo interpretowała zagadnienia z obszaru sztuki, wojny i traumy. Jej życie i praca były szeroko omawiane przez psychoanalityków, m.in. w rozmowach i analizach jej dorobku autorstwa Jean-Michela Quinodoza^[3].

• An Interview with Hanna Segal. melanie-klein-trust.org.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-14)]. (ang.).
• Motivation: The artist and the psychoanalyst. [dostęp 2006-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-07-24)]. (ang.).
• Instytut Studiów Psychoanalitycznych im. Hanny Segal