Hanns Fechner
![]() Hanns Fechner na fotografii ok. 1900 r. | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
malarz, pisarz, nauczyciel akademicki |


Johannes "Hanns" Fechner (jako dorosły używał w swojej twórczości imienia Hanns[1]) (ur. 7 czerwca 1860 w Berlinie, zm. 30 listopada 1931 w Szklarskiej Porębie[2]) – niemiecki malarz i pisarz, nauczyciel akademicki.
Życiorys
Ojcem Johannesa był malarz Wilhelm. W 1877 r. podjął studia malarskie w swoim rodzinnym mieście, na tamtejszej Akademii Sztuk Pięknych, zostając jej absolwentem w 1881. Później, aż do 1883, kontynuował naukę w monachijskiej Akademii Sztuk Pięknych. Następnie pracował w zawodzie w Berlinie, najpierw jako nauczyciel, a później profesor rysunku i malarstwa Wyższej Szkoły Technicznej, a następnie w tym samym charakterze na macierzystej akademii[3]. Karierę malarską zakończył nagle w 1907 r., gdy oślepł w rezultacie następstw wypadku, jakiemu uległ[4][5]. W roku 1910 zamieszkał na stałe w Szklarskiej Porębie Średniej[6], w zakupionym wcześniej wiejskim domu przy obecnej ul. Dolnej 11, zachowanym do dziś[7].
Fechner był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa miał syna Wernera, który również został malarzem i zamieszkał w Szklarskiej Porębie Średniej. Drugą żoną Hannsa została w 1923 działaczka społeczna i pisarka Hannah z domu Riehm[8]. Pochowany wraz z Hannah na cmentarzu ewangelickim w Szklarskiej Porębie Dolnej, grób zachował się[9].
Twórczość
W młodości malował przede wszystkim obrazy rodzajowe, ale uznanie zdobył później, jako jeden z czołowych portrecistów niemieckich przełomu XIX/XX w.[10]. Utrzymując liczne kontakty wśród elit ówczesnego państwa pruskiego i będąc malarzem tamtejszego dworu królewskiego wykonał szereg portretu znanych postaci, wśród których byli arystokraci i politycy, w tym cesarze Wilhelm II Hohenzollern i Aleksander III, Otto von Bismarck oraz twórcy, m.in. Theodor Fontane, Gerhart Hauptmann, Wilhelm Raabe i naukowiec Rudolf Virchow. Po oślepnięciu zajął się pisarstwem, publikując szereg książek wspomnieniowych, w tym o osobach, które mu pozowały do portretów i pracy z nimi. Ponadto napisał i wydał tom baśni poświęconych karkonoskiemu Liczyrzepie. Zaangażował się też w organizację regionalnych towarzystw i imprez kulturalnych, będąc inicjatorem powołania Stowarzyszenia Artystycznego św. Łukasza w Szklarskiej Porębie Górnej (Künstlervereinigung St. Lukas in Ober-Schreiberhau) oraz Śląskiego Związku Teatrów Ojczyźnianych (Schlesiesche Bund für Heimatspiele)[11], aktywnie działając od 1922 w legnickim Stowarzyszeniu Pisarzy i Artystów Plastyków im. Friedricha von Logaua i często publikując w wydawanym przez to stowarzyszenie czasopiśmie kulturalnym "Die Saat"[12], ponadto organizował w coroczny, trwający tydzień festyn artystyczno-literacko-teatralny pod nazwą “Johanniswoche”, związany z nocą świetojańską[13].
Upamiętnienie
Nazwiskiem malarza nazwano w 1947 ulicę w berlińskiej dzielnicy Wilmersdorf[14].
Przypisy
- ↑ Muzeum Karkonoskie
- ↑ Białek E., Południak 2024, s. 19
- ↑ Białek E., Południak 2024, s. 19, 20
- ↑ Białek E., Południak 2024, s. 19
- ↑ Muzeum Karkonoskie
- ↑ Białek E., Południak 2024, s. 19, 20
- ↑ Muzeum Karkonoskie
- ↑ Muzeum Karkonoskie
- ↑ Muzeum Karkonoskie
- ↑ Białek E., Południak 2024, s. 19, 20
- ↑ Muzeum Karkonoskie
- ↑ Białek E., Południak 2024, s. 21-23
- ↑ Muzeum Karkonoskie
- ↑ Straßennamenlexikon des Luisenstädtischen Bildungsvereins (wyd. Kaupert)
Bibliografia
- Białek E., Południak N., 2024: Hanns Fechner i Hermann Hendrich. Malarze ze Szklarskiej Poręby w legnickim czasopiśmie "Die Saat". Sudety, 3/2024, s. 19-23.
- Muzeum Karkonoskie. Strona "Hannah i Hanns Fechner". Dom Carla i Gerharta Hauptmannów w Szklarskiej Porębie,
