Harri Eloranta

Harri Eloranta
Data i miejsce urodzenia

4 grudnia 1963
Köyliö

Klub

Säkylän Urheilijat

Wzrost

180 cm

Debiut w PŚ

17.01 1985, Oberhof
(34. miejsce – b. indywidualny)

Pierwsze punkty w PŚ

19.01 1985, Oberhof
(20. miejsce – sprint)

Pierwsze podium w PŚ

12.02 1992, Albertville (3. miejsce – sprint)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Finlandia
Igrzyska olimpijskie
brązAlbertville 1992biathlon
(sprint)
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Lahti 1981 b.indywidualny
brąz Lahti 1981 sprint

Harri Henrik Eloranta (ur. 4 grudnia 1963 w Köyliö) – fiński biathlonista, brązowy medalista olimpijski.

Kariera

Pierwsze sukcesy osiągnął w 1981 roku, zdobywając złoty medal w biegu indywidualnym i brązowy w sprincie podczas mistrzostw świata juniorów w Lahti. Cztery lata później wystąpił na mistrzostwach świata w Ruhpolding, zajmując 24. miejsce w sprincie. W zawodach tego cyklu najlepsze wyniki osiągnął podczas rozgrywanych w 1989 roku mistrzostw świata w Feistritz, gdzie zajął dwunaste miejsce w sprincie i piąte w biegu drużynowym. W drugiej z tych konkurencji był też między innymi czwarty na mistrzostwach świata w Hochfilzen w 1998 roku oraz szósty na mistrzostwach świata w Osrblie rok wcześniej.

Jego debiut olimpijski miał miejsce w 1988 roku, podczas igrzysk w Calgary. Zajął tam 50. miejsce w biegu indywidualnym i 25. miejsce w sprincie. Cztery lata później, na igrzyskach olimpijskich w Albertville, osiągnął największy sukces w karierze. W sprincie wywalczył brązowy medal, zostając tym samym pierwszym w historii fińskim medalistą olimpijskim w tej konkurencji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie dwaj Niemcy: Mark Kirchner i Ricco Groß. Na tej samej imprezie był też piąty w biegu indywidualnym i ósmy w sztafecie. Na igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku był trzydziesty w biegu indywidualnym, piętnasty w sprincie i piąty w sztafecie. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie uplasował się na dwudziestej pozycji w sprincie i ósmej w sztafecie.

W Pucharze Świata zadebiutował 17 stycznia 1985 w Oberhofie, zajmując 34. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty zdobył dwa dni później w tej samej miejscowości, kończąc rywalizację w sprincie na 20. pozycji. Na podium zawodów tego cyklu jedyny raz stanął 12 lutego 1992 w Albertville, podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992. Nigdy więcej nie znalazł się w najlepszej trójce zawodów pucharowych, jednak 12 marca 1995 w Lahti wraz z kolegami z reprezentacji był trzeci w sztafecie. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1988/1989, kiedy zajął 23. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Osiągnięcia

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1988 Calgary 50. 25. nd. nd. – nd. –


1992 Albertville 5. 3. nd. nd. 8. nd. –


1994 Lillehammer 30. 15. nd. nd. 5. nd. –


1998 Nagano – 20. nd. nd. 8. nd. –
Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1985 Ruhpolding – 24. nd. nd. – nd. –


1987 Lake Placid – 38. nd. nd. – nd. –


1989 Feistritz DNF 12. nd. nd. 11. nd. –


1990 Mińsk/Oslo/Kontiolahti 21. 59. nd. nd. 6. nd. –


1991 Lahti 20. 13. nd. nd. 7. nd. –


1993 Borowec 22. 23. nd. nd. 15. nd. –


1995 Anterselva 65. 16. nd. nd. 10. nd. –


1997 Osrblie – 36. 28. nd. 7. nd. –


1999 Kontiolahti/Oslo 67. – – – – nd. –


2000 Oslo – 19. 54. – 15. nd. –

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1983/1984 42.
1984/1985 59.
1985/1986 30.
1986/1987 29.
1987/1988 30.
1988/1989 23.
1989/1990 71.
1990/1991 44.
1991/1992 61.
1997/1998 73.
1998/1999 65.
1999/2000 60.

Miejsca na podium chronologicznie

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1. 12 lutego 1992 Francja Albertville Sprint na 10 km 3. 0+0 26:02,3 +24,3 Mark Kirchner

Bibliografia