Hartmann von Aue

Hartmann von Aue (Codex Manesse, ok. 1300)

Hartmann von Aue (ur. ok. 1160[1] – zm. po 1210) – pisarz i minnesinger średnio-wysoko-niemiecki[2][3].

Brał udział w wyprawie krzyżowej w roku 1197. W epopejach Erec (z ok. 1185) i Iwein (po 1200) wprowadził do Niemiec za wzorem Chrétiena de Troyes podanie o Arturze, w utworze Der arme Heinrich opracował podania rodzinne swego suwerena. W Gregorius stał się twórcą poezji nawiązującą do podań rycerskich[2]. Pisał też pieśni, niektóre z nich dotyczą wyprawy krzyżowej. Bűchlein to osobliwy, rymowany dialog pomiędzy Sercem i Ciałem.[4] Krytyczne wydanie zbiorowe opracował Fedor Bech (3 części 1891–1902), przekład niemiecki Armer Heinrich Simrocka (2 wyd. 1875).

Dzieła

  • Erec
  • Gregorius
  • Der arme Heinrich
  • Iwein

Opracowania

  • Christoph Cormeau u. Wilhelm Störmer, Hartmann von Aue. Epoche – Werk – Wirkung; 2., überarb. Aufl., 1998
  • Petra Hörner (Hg.), Hartmann von Aue. Mit einer Bibliographie 1976-1997; (=Information und Interpretation 8); Frankfurt a.M. u.a. 1998
  • Irmgard Klemt, Hartmann von Aue. Eine Zusammenstellung der über ihn und sein Werk 1927 bis 1965 erschienenen Literatur; Köln 1968
  • Hugo Kuhn u. Christoph Cormeau (Hg.), Hartmann von Aue; (=WdF 359); Darmstadt (WBG) 1973
  • Elfriede Neubuhr, Bibliographie zu Harmann von Aue; (=Bibliographien zur deutschen Literatur des Mittelalters 5), Berlin 1977
  • Peter Wapnewski, Hartmann von Aue, 1962

Przypisy

  1. ↑ korekta daty ur. wg źródeł niemieckich: bibliotheca Augustana
  2. 1 2 Hartmann von Aue, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-04-26].
  3. ↑ bibliotheca Augustana [online], www.hs-augsburg.de [dostęp 2026-05-29].
  4. ↑ Verfasserlexikon, 2. Aufl., Band 3, Sp. 1152 f. (‘Herz und Leib’. Minnerede in paargereimten Viertaktern).

Linki zewnętrzne