Hartmut Enke

Hartmut Enke (ur. 20 października 1952, zm. 27 grudnia 2005) – niemiecki basista, najbardziej znany z występów w zespole Ash Ra Tempel (1970–1973).

Hartmut Enke pod koniec lat 60. występował w zespole swojego szkolnego kolegi, Manuela Göttschinga, The Steeple Chase Blues Band^[1]. Około 1970 roku muzycy tworzący zespół stwierdzili, że brakuje im dobrego sprzętu, aby sprostać konkurentom. Na poszukiwania sprzętu został wysłany do Anglii Enke. Dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności kupił 4 duże kolumny głośnikowe firmy WEM, należące wcześniej do zespołu Pink Floyd i przywiózł je do Berlina. Kiedy Göttsching i Enke pojawili się w studiu ze swoim nowym sprzętem, spotkał ich Klaus Schulze, który właśnie opuścił Tangerine Dream i szukał nowego zajęcia. Na widok wzmacniaczy wnoszonych do studia, zaproponował obu muzykom założenie zespołu. Propozycja została przyjęta i powstał Ash Ra Tempel. Dwa tygodnie później dał w Berlinie swój pierwszy, niewielki koncert. Dzięki częstym występom zdobył po pół roku popularność w całym mieście^[2]. W 1971 roku zadebiutował na rynku fonograficznym albumem sygnowanym własną nazwą^[1].

Enke wniósł istotny wkład w realizację albumów Ash Ra Tempel, Schwingungen, Seven Up i Join Inn. Jednak w lutym 1973 roku, u szczytu możliwości twórczych zespołu, podjął radykalną decyzję o odejściu na zawsze z branży muzycznej. Dokładne przyczyny jego odejścia nie były znane, ale przypuszczalnie chodziło o osobiste wyczerpanie i rozczarowanie branżą. Od tego czasu żył w odosobnieniu, z dala od opinii publicznej. Zmarł w 2005 roku mając 53 lata^[3].

• Hartmut Enke w bazie Discogs.com (ang.)