Haut-Médoc

Haut-Médoc – francuski region winiarski i apelacja kontrolowanego pochodzenia^[1] (Appellation d’Origine Contrôlée, AOC), która oficjalnie została ustanowiona w 1935 roku, położona w południowej części Médoc, należąca do obszaru Bordeaux w zachodniej Francji i składa się z sześciu gmin idąc od północy na południe są to: Margaux, Moulis, Listrac, Saint-Julien, Pauillac i Saint-Estèphe. Od nich pochodzą nazwy win z tych okolic^[1][2][3].

Obejmuje wyżej położone i żyźniejsze tereny o powierzchni 5200 ha, rozciągające się od północnych obrzeży Bordeaux wzdłuż Żyrondy w pasie o długości 80 kilometrów i szerokości 10 kilometrów, aż poza Saint-Estèphe – do miejscowości Saint-Seurin-de-Cadourne, ograniczonym od zachodu wybrzeżem Atlantyku. Z regionu tego pochodzą słynne, klasyfikowane wina czerwone, które przyczyniły się do światowej renomy Médoc^[1][2][3].

Wina produkowane w regionie to wyłącznie wina czerwone, przede wszystkim ze szczepów cabernet sauvignon, cabernet franc oraz merlot i w mniejszych ilościach malbec oraz petit verdot^[3]. Wyróżniają się wyższą jakością w porównaniu z winami oznaczanymi jako zwykły "Médoc", produkowanymi zazwyczaj na bardziej piaszczystych i niżej położonych terenach północnych. Apelacja Haut-Médoc ma wyższy status prawny i jest precyzyjnie określona oraz chroniona przepisami francuskiego prawa winiarskiego^[1][2].

Najbardziej znane wina z tego rejonu pochodzą z posiadłości Château Lafite-Rothschild, Châteaux Belgrave, Château de Camensac, Château Cantemerle, Châteaux La Lagune, Château Mouton Rothschild oraz Châteaux La Tour Carnet^[2].