Hebius

Hebius[1]
Thompson, 1913[2]
Ilustracja
Hebius khasiensis
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

zauropsydy

Podgromada

diapsydy

Rząd

łuskonośne

Podrząd

węże

Infrarząd

Alethinophidia

Nadrodzina

Colubroidea

Rodzina

połozowate

Podrodzina

zaskrońcowate

Rodzaj

Hebius

Typ nomenklatoryczny

Tropidonotus vibakari H. Boie, 1826

Synonimy
  • Pararhabdophis Bourret, 1934[3]
  • Parahelicops Bourret, 1934[4]
  • Paranatrix Mahendra, 1984[5]
Gatunki

51 gatunków – zobacz opis w tekście

Hebius – rodzaj węży z podrodziny zaskrońcowatych (Natricinae) w rodzinie połozowatych (Colubridae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji (Indie, Nepal, Chiny, Tajwan, Rosja, Korea, Japonia, Mjanma, Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam, Malezja, Brunei i Indonezja)[6].

Systematyka

Etymologia

  • Hebius: etymologia nieznana, Thompson nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej[2].
  • Pararhabdophis: gr. παρα para „blisko”[7]; rodzaj Rhabdophis Fitzinger, 1843. Gatunek typowy: Pararhabdophis chapaensis Bourret, 1934.
  • Parahelicops: gr. παρα para „blisko”[7]; rodzaj Helicops Wagler, 1828. Gatunek typowy: Parahelicops annamensis Bourret, 1934.
  • Paranatrix: gr. παρα para „blisko”[7]; rodzaj Natrix Laurenti, 1768. Gatunek typowy: Tropidonotus modestus Günther, 1875.

Podział systematyczny

Takson wyodrębniony na podstawie danych molekularnych z Amphiesma[8]. Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

  • Hebius andreae (Ziegler & Quyet, 2006)
  • Hebius annamensis (Bourret, 1934)
  • Hebius arquus (David & G. Vogel, 2010)
  • Hebius atemporalis (Bourret, 1934)
  • Hebius bitaeniatus (Wall, 1925)
  • Hebius boulengeri (Gressitt, 1937)
  • Hebius celebicus (W. Peters & Doria, 1878)
  • Hebius chapaensis Bourret, 1934
  • Hebius citrinoventer Xu, Yang, Gong, Ouyang, Weng, Deng, Huang & Peng, 2024
  • Hebius clerki (Wall, 1925)
  • Hebius concelarus (Malnate, 1963)
  • Hebius craspedogaster (Boulenger, 1899)
  • Hebius deschauenseei (Taylor, 1934)
  • Hebius flavifrons (Boulenger, 1887)
  • Hebius frenatus (Dunn, 1923)
  • Hebius gilhodesi (Wall, 1925)
  • Hebius groundwateri (M.A. Smith, 1922)
  • Hebius igneus David, G. Vogel, T.Q. Nguyen, Orlov, Pauwels, Teynié & Ziegler, 2021
  • Hebius inas (Laidlaw, 1901)
  • Hebius ishigakiensis (Malnate & Munsterman, 1960)
  • Hebius jingdongensis Ma, Shi, Ayi & Jiang, 2023
  • Hebius johannis (Boulenger, 1908)
  • Hebius kerinciensis (David & Das, 2003)
  • Hebius khasiensis (Boulenger, 1890)
  • Hebius lacrima Purkayastha & David, 2019
  • Hebius leucomystax (David, Bain, T.Q. Nguyen, Orlov, G. Vogel, Thanh & Ziegler, 2007)
  • Hebius maximus (Malnate, 1962)
  • Hebius metusia (Inger, E. Zhao, Shaffer & G. Wu, 1990)
  • Hebius miyajimae (Maki, 1931)
  • Hebius modestus (Günther, 1875)
  • Hebius nigriventer (Wall, 1925)
  • Hebius octolineatus (Boulenger, 1904)
  • Hebius optatus (Hu & E. Zhao, 1966)
  • Hebius parallelus (Boulenger, 1890)
  • Hebius petersii (Boulenger, 1893)
  • Hebius popei (Schmidt, 1925)
  • Hebius pryeri (Boulenger, 1887)
  • Hebius sanguineus (Smedley, 1931)
  • Hebius sangzhiensis Zhou, Qi, Lu, Lyu & Li, 2019
  • Hebius sarasinorum (Boulenger, 1896)
  • Hebius sarawacensis (Günther, 1872)
  • Hebius sauteri (Boulenger, 1909)
  • Hebius septemlineatus (Schmidt, 1925)
  • Hebius taronensis (M.A. Smith, 1940)
  • Hebius terrakarenorum Hauser, Smits & David, 2022
  • Hebius venningi (Wall, 1910)
  • Hebius vibakari (H. Boie, 1826) – zaskroniec japoński
  • Hebius viperinus (Schenkel, 1901)
  • Hebius weixiensis Hou, Yuan, Wei, G. Zhao, G. Liu, Y. Wu, Shen, Chen, Guo & Che, 2021
  • Hebius yanbianensis Q. Liu, Zhong, Wang, Y. Liu & Guo, 2018
  • Hebius youjiangensis Yang, Xu, Wu, Gong, Huang & Huang, 2023

Przypisy

  1. ↑ Hebius, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 J.Ch. Thompson. Contributions to the anatomy of the Ophidia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1913 (3–4), s. 424, 1913. (ang.).
  3. ↑ R.L. Bourret. Notes herpétologiques sur l’Indochine française. I. Ophidiens de Chapa. „Bulletin Général de l’instruction Publique”. 18e année. 7, s. 131, 1934. (fr.).
  4. ↑ R.L. Bourret. Notes herpétologiques sur l’Indochine française. III. Ophidiens d’Annam et du Moyen Laos. „Bulletin Général de l’instruction Publique”. 18e année. 9, s. 170, 1934. (fr.).
  5. ↑ B.C. Mahendra. Handbook of the snakes of India, Ceylon, Burma, Bangladesh and Pakistan. „Annals of Zoology (Agra)”. 22 (B), s. 244, 1984. (ang.).
  6. 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Hebius. The Reptile Database. [dostęp 2025-05-27]. (ang.).
  7. 1 2 3 Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 161, OCLC 637083062 (ang.).
  8. ↑ P. Guo, F. Zhu, Q. Liu, L. Zhang, J.X. Li, Y.Y. Huang & R.A. Pyron. A taxonomic revision of the Asian keelback snakes, genus Amphiesma (Serpentes: Colubridae: Natricinae), with description of a new species. „Zootaxa”. 3873 (4), s. 425–440, 2014. DOI: 10.11646/zootaxa.3873.4.5. (ang.).