Heinz Geyer
| Data i miejsce urodzenia |
30 kwietnia 1929 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
3 czerwca 2008 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1944–1990 |
| Formacja | |
| Odznaczenia | |
Heinz Geyer (ur. 30 kwietnia 1929 w Lubaniu, zm. 3 czerwca 2008 w Berlinie[1]) – niemiecki działacz komunistyczny i funkcjonariusz Stasi, generał major.
Życiorys
W 1944 został powołany do Armii Czerwonej, po demobilizacji był uczniem fryzjera i pracował w tym zawodzie, w 1945 wstąpił do KPD. Od 1949 pracował w Stasi, był kursantem szkoły policji ludowej i od 1950 funkcjonariuszem rejonowej służby Stasi w Görlitz, w latach 1951–1952 funkcjonariuszem, a 1952–1953 szefem Wydziału II (Kontrwywiadowczego) rejonowej służby Stasi w Lipsku. W latach 1953–1964 był I zastępcą szefa Okręgowego Zarządu Stasi w Lipsku ds. zagadnień operacyjnych, na początku 1959 p.o. szefa tego zarządu, 1960– 1968 uczył się w Wyższej Szkole Stasi NRD, 1964–1965 kierował grupą doradców Stasi w Zanzibarze. Później pracował w centrali bezpieki jako zastępca szefa Wydziału A III Głównego Zarządu Wywiadowczego Stasi NRD (1956–1971), szef Wydziału A XI Głównego Zarządu Wywiadowczego Stasi NRD (luty 1971 – kwiecień 1973), szef Wydziału A IX Głównego Zarządu Wywiadowczego Stasi NRD (maj 1973 – lipiec 1977), zastępca szefa Głównego Zarządu Wywiadowczego Stasi NRD (sierpień 1977 – listopad 1989) i szef sztabu tego Zarządu (lipiec 1982 – listopad 1989). W październiku 1971 został pułkownikiem, a w 1982 generałem majorem, 1978-1979 uczył się w Wyższej Partyjnej Szkole Karola Marksa przy KC SED, w 1990 przeszedł na emeryturę. Był odznaczony Złotym Orderem Zasługi dla Ojczyzny (1985). W 1994 został aresztowany, w 2002 zwolniony.
Przypisy
- ↑ Bundesstiftung zur Aufarbeitung der SED-Diktatur, Biographische Datenbanken, GEYER, HEINZ