Helena Karolina Wittelsbach
![]() Helena Karolina Wittelsbach (1858) | |
![]() | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Mąż | |
| Dzieci | |
| Odznaczenia | |
Helena Bawarska (niem. Helene Caroline Therese; ur. 4 kwietnia 1834 w Monachium, zm. 16 maja 1890 w Ratyzbonie), zwana Néné – księżna von Thurn und Taxis jako żona Maksymiliana Antoniego von Thurn und Taxis. Była najstarszą córką Maksymiliana Bawarskiego i Ludwiki Wilhelminy Wittelsbach oraz siostrą cesarzowej Elżbiety, zwanej Sisi.
Życiorys

Rodzina
Helena urodziła się 4 kwietnia 1834 roku w Monachium jako najstarsza córka księcia Maksymiliana Bawarskiego, wywodzącego się z młodszej linii książęcej Wittelsbachów. Jej matka, Ludwika Wilhelmina, była córką Maksymiliana I Józefa, pierwszego króla Bawarii oraz siostrą Ludwika I. Helena miała ośmioro rodzeństwa:
- Ludwika Wilhelma (Louis) (1831-1920), księcia w Bawarii
- Elżbietę Amalię Eugenię (Sisi) (1837-1898), cesarzową Austrii, królową Węgier
- Karola Teodora (Gackl) (1839-1909)
- Marię Zofię (1841-1925), żonę Franciszka II, króla Obojga Sycylii, obalonego przez Garibaldiego
- Matyldę Ludwikę (Spatz) (1843-1925), żonę Ludwika Sycylijskiego, hrabiego Trani
- Maksymiliana (1845)
- Zofię Charlottę Augustę (1847-1897), żonę Ferdynanda Orleańskiego, księcia Alençon, wnuka Ludwika Filipa I
- Maksymiliana Emanuela (Mapperl) (1849-1893)
Dzieciństwo i okres młodzieńczy


Helena dzieciństwo spędziła w zamku Possenhofen nad jeziorem Starnberg. Odebrała staranne wykształcenie. A jej uroda sprawiła, że rodzice oczekiwali dla niej szczególnie dobrej partii.
Czas mijał, a Helena nadal pozostawała bez męża.
W styczniu 1853 roku na rynek matrymonialny weszła jej o trzy lata młodsza siostra Elżbieta. Księżniczka Ludwika zatem pod swoją opieką miała dwie młode córki do wydania.
W sierpniu tego samego roku matka Heleny wraz ze swoją siostrą Zofią mając nadzieję na ewentualne zaręczyny, postanowiły, że w trakcie obchodów 23 urodzin Franciszka Józefa, przedstawią mu jego dwie młode kuzynki. Cesarz ostatni raz widział je bowiem pięć lat wcześniej. Wbrew powszechnemu przekonaniu arcyksiężna Zofia i księżna Ludwika nie ustalały między sobą, że to Helena ma zostać cesarzową. Spotkania takie jak to często były aranżowane przez opiekunów młodych dziewcząt i mężczyzn, by ci mogli się zapoznać w bardziej prywatnych okolicznościach, niż na przykład w trakcie wielkich bankietów i oficjalnych balów. Prawdą jest jednak to, że ze względu na dobrą prezencję i dojrzałość Heleny jako starszej siostry, ich matki skrycie liczyły na to, że to ona spodoba się kuzynowi i być może zostanie cesarzową Austrii. Franciszek Józef bowiem w tym czasie również poszukiwał żony. Zgodnie z planem Ludwika z córkami Heleną i Elżbietą latem pojechały na zaproszenie ciotki i kuzyna do austriackiego kurortu Bad Ischl. Podczas pierwszego spotkania młody Franciszek Józef zauroczył się jednak w piętnastoletniej wówczas Sisi,która znacząco odstawała od swojej starszej siostry obyciem w towarzystwie i płynnością konwersacji. Jak wiadomo ostatecznie to właśnie Elżbieta została cesarzową, ale pomimo to stosunki między siostrami były bardzo dobre.
Dorosłe życie
W wieku 22 lat, kiedy Helenę określano już mianem „starej panny”, poznała księcia Maksymiliana Antoniego von Thurn und Taxis, którego poślubiła 24 sierpnia 1858. Para miała czworo dzieci:
- Luizę (ur. 1 czerwca 1859, zm. 20 czerwca 1948)
- Elżbietę Marię (ur. 28 maja 1860, zm. 7 lutego 1881)
- Maksymiliana Marię (ur. 24 czerwca 1862, zm. 2 czerwca 1885)
- Alberta (ur. 8 maja 1867, zm. 22 stycznia 1952)
Krótko po narodzinach ostatniego syna, w czerwcu 1867 Helena owdowiała. Jej mąż, Maksymilian Antoni zmarł w wieku 36 lat z powodu choroby nerek.
Śmierć
W 1890 poważnie zachorowała. Na łożu śmierci Helenę odwiedziła jej młodsza siostra, cesarzowa Elżbieta. Według słów arcyksiężniczki Marii Walerii siostry odbyły rozmowę, jak zawsze w języku angielskim. Na słowa Sisi – „Życie zadawało nam obu ciężkie rany” – Néné miała odpowiedzieć: „Tak, ale miałyśmy serca”[1].
Helena zmarła 16 maja 1890 w Ratyzbonie. Zgodnie z jej wolą została pochowana w grobowcu rodzinnym Thurn und Taxis w Ratyzbonie.
Genealogia
| Prapradziadkowie |
Jan Wittelsbach (Pfalz-Gelnhausen) |
Fryderyk Michał Wittelsbach (Pfalz-Birkenfeld) |
Karol Arenberg |
Ludwik Józef de Maill |
Christian III Wittelsbach (Pfalz-Zweibrücken) |
Józef Karol Wittelsbach (Pfalz-Sulzbach) |
wielki książę Badenii |
landgraf Hesji-Darmstadt |
| Pradziadkowie |
książę w Bawarii |
Ludwik Maria Arenberg |
Fryderyk Michał Wittelsbach (Pfalz-Birkenfeld) |
Karol Ludwik Badeński | ||||
| Dziadkowie |
książę w Bawarii |
król Bawarii | ||||||
| Rodzice |
książę w Bawarii | |||||||
|
Helena Wittelsbach (1834-1890) | ||||||||
Przypisy
- ↑ Jeanne, Siostry Wittelsbachówny – skłócone piękności [online], Cesarzowa Sisi, 30 września 2011 [dostęp 2021-05-11] (pol.).
Bibliografia
- Brigitte Hamann, Cesarzowa Elżbieta, PIW, Warszawa 2008

