Helenka (struga)
 Widok na rzekę Helenkę na granicy Siedlec ze Stokiem Lackim-Folwark | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Województwo | |
| Lokalizacja | |
| Struga 5 rzędu | |
| Długość | 13,85 km |
| Powierzchnia zlewni |
53,64 km² |
| Źródło | |
| Miejsce | w okolicach Ujrzanowa |
| Ujście | |
| Recypient | Liwiec |
| Miejsce |
na zachód od Purzca |
| Wysokość |
ok. 140 m n.p.m.[1] |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie powiatu siedleckiego  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego  | |
Helenka – struga, lewy dopływ Liwca[2] o długości 13,85 km[3] i powierzchni zlewni 53,64 km²[4].
Źródło strugi znajduje się w okolicach Ujrzanowa. Przepływa przy granicy z Siedlcami przez Stok Lacki, Stok Lacki-Folwark i Żabokliki[1].
Historia
Pierwotnie struga nosiła nazwę Rudnik[5].
W 1779 r. dopływ rzeki wykorzystano w celu utworzenia kanałów i stawów w Ogrodzie Aleksandria przy Siedlcach[6].
W XIX w. nazwa rzeki została zmieniona na cześć Heleny Rostworowskiej, piętnastoletniej córki właściciela Stoku Lackiego Stanisława Rostworowskiego, która 3 kwietnia 1833 r. utopiła się w rozlewisku tej strugi[5].
Przypisy
- 1 2 Helenka na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2016-04-06].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 84, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Helenka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2016-04-06].
- ↑ Helenka na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Mapa Podziału Hydrograficznego Polski 2010. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2018-01-28].
- 1 2 Róża Somla-Dembowska: Dzieje wsi Stok Lacki od 1471 roku. Siedlce: Oficyna wydawnicza Somla, 2019, s. 62. ISBN 978-83-941553-4-6.
- ↑ Aleksandra Knapik, Aleksandria – ogród krajobrazowy Aleksandry z Czartoryskich Ogińskiej w świetle nowych materiałów, „Biuletyn Historii Sztuki”, 82, Uniwersytet Jagielloński, 2020, s. 103.