Helenowo-Chutarskaja

Helenowo-Chutarskaja
Галянова-Хутарская
Голеново-Хуторская
Państwo

 Białoruś

Obwód

 miński

Rejon

wołożyński

Sielsowiet

Wiszniew

Populacja
• liczba ludności


11
(2009)

Kod pocztowy

223851

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, blisko lewej krawiędzi nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Helenowo-Chutarskaja”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Helenowo-Chutarskaja”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Helenowo-Chutarskaja”
Ziemia54°13′36″N 26°11′31″E/54,226667 26,191944

Helenowo-Chutarskaja (biał. Галянова-Хутарская, Halanowa-Chutarskaja; ros. Голеново-Хуторская, Golenowo-Chutorskaja; pol. hist. Helenowo) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Wiszniew.

Historia

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej folwark. W XIX i w początkach XX w. Helenowo położone było w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim. W 1866 miejscowość liczyła 35 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku, w tym 30 prawosławnych i 5 katolików[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym folwark[a] leżący w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskim[b], w gminie Wiszniew[2]. W 1921 miejscowość liczyła 127 mieszkańców, zamieszkałych w 6 budynkach, wyłącznie Polaków. 104 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego i 23 prawosławnego[2].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. ↑ W innej części gminy Wiszniew położona była jeszcze wieś o tej samej nazwie. Współcześnie jest to miejscowość Helenowo.
  2. ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920) i wołożyńskim (1920 - 1945).

Przypisy

  1. ↑ Helenowo (6), pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 57.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Bibliografia