Helicobasidium
 Helicobasidium purpureum na korzeniach marchwi | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
skrętniczka |
| Nazwa systematyczna | |
| Helicobasidium Pat. Bull. Soc. bot. Fr. 32: 172 (1885) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Helicobasidium purpureum (Tul.) Pat. 1885 | |
Helicobasidium Pat. (skrętniczka) – rodzaj grzybów z rodziny Helicobasidiaceae[1]. W Polsce występuje jeden gatunek[2].
Charakterystyka
Grzyby saprotroficzne lub groźne pasożyty roślin, również roślin uprawnych[3]. Skrętniczka purpurowa powoduje zgniliznę korzeni wielu roślin uprawnych[4]. Wytwarzają włókniste lub woskowate bazydiokarpy w postaci powłoczki[3], zazwyczaj fioletowej. Mają podstawki bocznie przedzielone. Anamorfy, dawniej zaliczane do rodzaju Thanatophytum, wytwarzają sklerocja[5].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Helicobasidiaceae, Helicobasidiales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Takson utworzył w 1885 r. Narcisse Théophile Patouillard Gatunkiem typowym jest Helicobasidium purpureum (Tul.) Pat. 1885[1].. Synonimy naukowe: Helicobasis Clem. & Shear, Stypinella J. Schröt[6]. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 1977 r.[2]
- Helicobasidium purpureum (Tul.) Pat. 1885 – skrętniczka purpurowa
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody[2].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2014-02-15] (ang.).
- 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 294, ISBN 83-89648-09-1.
- 1 2 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda, Grzyby i ich oznaczanie, Warszawa: PWRiL, 1985, s. 171, ISBN 83-09-00714-0.
- ↑ Zbigniew Borecki, Małgorzata Solenberg (red.), Polskie nazwy chorób roślin uprawnych, wyd. 2, Poznań: Polskie Towarzystwo Fitopatologiczne, 2017, ISBN 978-83-948769-0-6.
- ↑ P. Roberts, Rhizoctonia-forming fungi, Kew: Royal Botanic Gardens, 1999, s. 239, ISBN 978-1-900347-69-3.
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2014-02-15] (ang.).