Hemachatus haemachatus

	Hemachatus haemachatus
	(Bonnaterre, 1790)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	zauropsydy
Podgromada	diapsydy
Rząd	łuskonośne
Podrząd	węże
Rodzina	zdradnicowate
Rodzaj	Hemachatus
Gatunek	Hemachatus haemachatus
Synonimy
	Vipere haemachate Lacépède, 1789; Coluber haemachates Bonnaterre, 1790; Vipera haemachates — Latreille, 1801; Sepedon haemachates — Merrem, 1820; Naja haemachates — Schlegel, 1837; Aspidelaps haemachates — Jan, 1859; Sepedonophis haemachates — Smith, 1936;
	Vipere haemachate Lacépède, 1789; Coluber haemachates Bonnaterre, 1790; Vipera haemachates — Latreille, 1801; Sepedon haemachates — Merrem, 1820; Naja haemachates — Schlegel, 1837; Aspidelaps haemachates — Jan, 1859; Sepedonophis haemachates — Smith, 1936;
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski

Hemachatus haemachatus – gatunek jadowitego węża z rodziny zdradnicowatych (Elapidae), występujący w południowej części Afryki. Wspólnie z kilkoma innymi gatunkami określany jest zbiorczo mianem kobry plującej, gdyż zagrożony potrafi celnie pluć jadem z odległości nawet ponad 2 metrów, celując w oczy napastnika, wywołując w ten sposób silny ból^[6]. Jad ma właściwości neurotoksyczne i cytotoksyczne.

Opis

Ubarwienie jest zróżnicowane w zależności od obszaru występowania. Charakterystyczną cechą jest ciemny spód i jasny pierścień (niekiedy dwa) na szyi, stąd potoczna nazwa w RPA, Ringhals.

Zachowanie

Zagrożony, podobnie jak inne kobry, rozpościera kaptur, ukazując również charakterystyczny pierścień na szyi.

Pożywienie

Żywi się głównie ropuchami, czasami niewielkimi ssakami i gadami. Poluje nocą.

Środowisko

Preferuje tereny trawiaste.

Przypisy

↑ Hemachatus haemachatus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ B.G. de Lacépède: Histoire naturelle des quadrupèdes ovipares et des serpens. Cz. 2. Paris: Chez Saugrain, 1789, s. 115. (fr.).
↑ P.J. Bonnaterre: Tableau encyclopédique et méthodique des trois règnes de la nature. Ophiologie. Paris: Chez Panckoucke, 1790, s. 31. (fr.).
1 2 3 4 5 P. Uetz & J. Hallermann, Hemachatus haemachatus, [w:] The Reptile Database [online] [dostęp 2025-07-09] (ang.).
↑ G.J.G.J. Alexander G.J.G.J., Hemachatus haemachatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-1 [dostęp 2025-07-09] (ang.).
↑ Rinkhals Spitting Cobra. [dostęp 2010-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-14)].

Bibliografia

Vincent Carruthers: Wildlife of South Africa: A Field Guide to the Animals and Plants of the Region, Struik 2005, ISBN 978-1-86872-451-2
Ludwig Trutnau Giftschlangen, Eugen Ulmer, Stuttgart 1998 ISBN 3-8001-7371-9

[itis-1] Hemachatus haemachatus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[Lacépède-2] B.G. de Lacépède: Histoire naturelle des quadrupèdes ovipares et des serpens. Cz. 2. Paris: Chez Saugrain, 1789, s. 115. (fr.).

[Bonnaterre-3] P.J. Bonnaterre: Tableau encyclopédique et méthodique des trois règnes de la nature. Ophiologie. Paris: Chez Panckoucke, 1790, s. 31. (fr.).

[rd-4] 1 2 3 4 5 P. Uetz & J. Hallermann, Hemachatus haemachatus, [w:] The Reptile Database [online] [dostęp 2025-07-09] (ang.).

[iucn-5] G.J.G.J. Alexander G.J.G.J., Hemachatus haemachatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-1 [dostęp 2025-07-09] (ang.).

[6] Rinkhals Spitting Cobra. [dostęp 2010-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-14)].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]