Hendrik Andriessen

Hendrik Andriessen

Imię i nazwisko	Hendrik Franciscus Andriessen
Data i miejsce urodzenia	17 września 1892 Haarlem
Pochodzenie	holenderskie
Data i miejsce śmierci	12 kwietnia 1981 Heemstede
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	kompozytor, organista

Hendrik Franciscus Andriessen^[1] (ur. 17 września 1892 w Haarlemie^[1][2], zm. 12 kwietnia 1981 w Heemstede^[2]) – holenderski kompozytor i organista.

Brat Willema^[1]. Muzyki uczył się początkowo od ojca, brata i Louisa Roberta, następnie studiował w konserwatorium w Amsterdamie^[1], które ukończył w 1916 roku^[2]. Jego nauczycielami byli Jean-Baptiste de Pauw (fortepian i organy) oraz Bernard Zweers (kompozycja)^[1]. W latach 1916–1936^[1] był organistą w kościele św. Józefa w Haarlemie^[2]. Od 1934 do 1949 roku^[1] był także zatrudniony jako organista w katedrze św. Katarzyny w Utrechcie^[1]. W 1930 roku uzyskał tytuł docenta w Nederlands Instituut voor Katholieke Kerkmuziek^[2]. Od 1928 do 1934 roku wykładał harmonię w konserwatorium w Amsterdamie^[1], później od 1937 do 1949 roku był dyrektorem konserwatorium w Utrechcie^[1][2]. Więziony przez nazistów podczas II wojny światowej^[1]. W latach 1949–1957 był dyrektorem konserwatorium w Hadze^[1]. Od 1952 do 1963 roku wykładał muzykologię na Uniwersytecie im. Radbouda w Nijmegen^[2].

Tworzył muzykę w stylu eklektycznym^[2]. Skomponował m.in. 5 symfonii (1930, 1937, 1946, 1954, 1962), Ricercar na orkiestrę (1949), operę Philomela do tekstu Owidiusza (1950), 7 mszy, Te Deum, utwory kameralne i fortepianowe, pieśni^[1].