Hendrik Fayat
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 czerwca 1908 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
21 września 1997 |
| Zawód, zajęcie |
polityk, prawnik |
| Stanowisko |
minister handlu zagranicznego (1957–1958, 1968–1972) |
| Partia | |
Hendrik Fayat (ur. 28 czerwca 1908 w Molenbeek-Saint-Jean, zm. 21 września 1997 w Jette[1]) – belgijski polityk i prawnik, deputowany krajowy i europejski, minister handlu zagranicznego (1957–1958, 1968–1972).
Życiorys
Studiował prawo na Université Libre de Bruxelles, podczas nauki zaangażował się w działalność środowisk flamandzkojęzycznych i działających na rzecz autonomii tego regionu. Przez dwa lata pracował naukowo na macierzystej uczelni, od 1935 wykonywał zawód adwokata. Publikował też w gazecie „Vooruit” i nauczał w centrach edukacyjnych powiązanym z socjalistami. Od 1948 ponownie wykładał na Université Libre de Bruxelles, w 1961 uzyskał rangę profesora prawa kolonialnego[2][3].
W wieku 16 lat dołączył do młodzieżówki Socialistische Jonge Wachten, potem do Belgijskiej Partii Socjalistycznej, rozwijając w niej skrzydło flamandzkojęzyczne. Po wybuchu II wojny światowej został pracownikiem gabinetu ministra bez teki Hendrika de Mana, a w 1940 sekretarzem ministra prac publicznych Léona Matagne. W maju 1940 wraz z rządem belgijskim uciekł do Francji, gdzie był doradcą komisarza generalnego ds. repatriacji Belgów przebywających we Francji Vichy. W 1942 przedostał się do Portugalii, a następnie Wielkiej Brytanii, gdzie został ochotnikiem w emigracyjnej armii, a następnie doradcą w ministerstwie spraw zagranicznych na uchodźstwie i szefem gabinetu ministra spraw wewnętrznych Augusta De Schryvera[2][3].
W 1944 powrócił do Belgii. W latach 1946–1972 nieprzerwanie zasiadał w Izbie Reprezentantów, ponadto był oddelegowany do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1949–1950)[4] i Zgromadzenia EWWiS (poprzednika Parlamentu Europejskiego; 1954–1957). W administracji rządowej zajmował stanowiska ministra handlu zagranicznego (1957–1958, 1968–1973, od 1972 w randze sekretarza stanu), wiceministra spraw zagranicznych (1961–1965) i europejskich (1965–1966) oraz sekretarza stanu ds. portów (1973–1974). W pierwszej połowie 1964 podczas belgijskiej pezydencji jako minister handlu zagranicznego był przewodniczącym rady Wspólnot Europejskich. W 1968 i 1971 kandydował do parlamentu z ramienia Czerwonych Lwów (listy wyborczej flamandzkojęzycznych socjalistów z Brukseli). Od 1978 do 1986 kierował także stowarzyszeniem na rzecz języka niderlandzkiego Algemeen-Nederlands Verbond[2][3].
Przypisy
- ↑ Hendrik Fayat op 89-jarige leeftijd overleden. tijd.be, 23 września 1997. [dostęp 2025-11-18]. (niderl.).
- 1 2 3 Hendrik Fayat. odis.be. [dostęp 2025-11-18]. (niderl.).
- 1 2 3 Maria de Waele: Fayat, Hendrik. theater.ua.ac.be. [dostęp 2025-11-18]. (niderl.).
- ↑ Mr M. Fayat. pace.coe.int. [dostęp 2025-11-18]. (ang.).
