Henicopernis
| Henicopernis[1] | |||
| G.R. Gray, 1859[2] | |||
 Przedstawiciel rodzaju – pszczołojad długosterny (H. longicauda) na ilustracji z XIX wieku | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Henicopernis | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Falco longicauda Lesson & Garnot, 1828 | |||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Gatunki | |||
| |||
Henicopernis – rodzaj ptaków z podrodziny orłosępów (Gypaetinae) w rodzinie jastrzębiowatych (Accipitridae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Brytanii, Nowej Gwinei i sąsiednich wyspach[4].
Morfologia
Długość ciała 48–61 cm, rozpiętość skrzydeł 105–140 cm; masa ciała samic 570–730 g, samców 447–630 g[4].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1854 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule zatytułowanym Tabela ptaków drapieżnych, opublikowanym w czasopiśmie „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”[3]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) pszczołojad długosterny (H. longicauda). Jednak nazwa Daedalion została użyta wcześniej do opisania innego rodzaju ptaków, dlatego w 1859 roku angielski ornitolog George Robert Gray w artykule zatytułowanym Wykaz ptaków nadesłanych ostatnio przez pana A.R. Wallace’a z Dorey lub Dorery w Nowej Gwinei, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”[2] nadał rodzajowi opisanemu przez Bonapartego nową nazwę − Henicopernis.
Etymologia
- Daedalion (Daedalia): w mitologii greckiej Daedalion, syn Lucyfera, tak bolał nad śmiercią swego syna Filonisa, że rzucił się z wysokości Góry Parnas i został przemieniony w sokoła przez Apolla (por. gr. δαιδαλεος daidaleos „nakrapiany, oznaczony”)[5].
- Henicopernis: gr. ἑνικος henikos „osobliwy”; rodzaj Pernis Cuvier 1817 (trzmielojad)[6].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[7]:
- Henicopernis longicauda (Lesson & Garnot, 1828) – pszczołojad długosterny
- Henicopernis infuscatus J.H. Gurney, 1882 – pszczołojad ciemny
Uwagi
Przypisy
- ↑ Henicopernis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 G.R. Gray. List of the Birds lately sent by Mr. A.R. Wallace from Dorey or Dorery, New Guinea. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 27, s. 153, 1859. (ang.).
- 1 2 3 Ch.-L. Bonaparte. Tableau des oiseaux de proie. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2e Série. 6, s. 537, 1854. (fr.).
- 1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Hawks, Eagles, and Kites (Accipitridae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.accipi1.01. [dostęp 2020-05-29]. (ang.).
- ↑ Daedalion, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-02] (ang.).
- ↑ Henicopernis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-02-02] (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Pernini Blyth, 1851 (wersja: 2025-04-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-14].