Henry Millicer
| Imię i nazwisko urodzenia |
Henryk Kazimierz Milicer |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
11 czerwca 1915 |
| Data i miejsce śmierci |
28 sierpnia 1996 |
| Narodowość | |
| Odznaczenia | |
Henry Millicer (ur. 11 czerwca 1915 w Warszawie[1], zm. 28 sierpnia 1996 Australii[1]) – polski inżynier mechanik, pilot, konstruktor samolotów.
Życiorys
Był synem Kazimierza Karola Milicera oraz Heleny z Lewandowskich[2]. W 1933 ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie[3]. Będąc uczniem wygrał konkurs modelarstwa lotniczego, nagrodą był lot (jako pasażer) samolotem szkolnym Hanriot HD-14 (H-28)[2] oraz zbudował w roku szkolnym 1929/1930 szybowiec szkolny Stamer Lippisch Zögling (1926)[2]. Uzyskał uprawnienia pilota szybowcowego: w 1932 kategorię B, a w 1933 kategorię C[2]. W 1935 uzyskał uprawnienia pilota samolotowego, w 1937 srebrną odznakę szybowcową[2]. Został wybrany do Polskiej Kadry Szybowcowej do startu w Igrzyskach Olimpijskich w 1940, które zostały odwołane z powodu wybuchu II wojny światowej[2].
Studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej[4]. Od 1936 pracował w biurze konstrukcyjnym Państwowych Zakładów Lotniczych, biorąc udział w projektowaniu samolotu bombowego PZL.37 Łoś oraz rozpoznawczo-bombowego PZL.46 Sum[2], od 1939 w Doświadczalnych Warsztatach Lotniczych, uczestnicząc w pracach nad samolotem sportowym RWD-21, wodnosamolotem RWD-22 oraz myśliwcem RWD-25[2].
We wrześniu 1939 uczestniczył w ewakuacji samolotów wytwórni, po przedostaniu się na Zachód odbył szkolenia lotnicze we Francji i Wielkiej Brytanii[2]. W latach 1941–1942 pracował Biurze Instrukcji i Tłumaczeń Polskich Sił Powietrznych w Blackpool przy angielsko-polskim słowniku technicznym i tłumaczeniu podręcznika pilotażu[2]. Studiował na Wydziale Lotniczym filii Imperial College London[2]. Od 1944 pracował w wytwórni samolotów Airspeed w Esher, od 1947 w wytwórni Percival w Luton[2].
W 1950 wyjechał do Australii, gdzie przyjął obywatelstwo brytyjskie i zmienił pisownię nazwiska na Millicer [2]. Do 1960 pracował w Government Air Factory w Melbourne, później został głównym konstruktorem i kierownikiem technicznym wytwórni Victa Consolidated Industries[2]. Był profesorem i dziekanem wydziału lotniczego w Royal Melbourne Institute of Technology, w 1980 przeszedł na emeryturę, dalej prowadząc wykłady z aerodynamiki i budowy samolotów oraz pracę naukową[2].
Był członkiem brytyjskiego Royal Aeronautical Society oraz Institution of Engineers Australia[2].
Ordery i odznaczenia
- Medal Lotniczy[2]
- War Medal 1939–1945[2]
- Medal Duke of Edinburg[2]
- Oswald Watt Memoriał Medal[2]
Przypisy
- 1 2 Milicer Henryk Kazimierz (Millicer). listakrzystka.pl. [dostęp 2025-12-10].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Milicer Henryk Kazimierz. www.samolotypolskie.pl. [dostęp 2025-12-10].
- ↑ Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. 307. ISBN 83-06-02325-0.
- ↑ Stefan Kwiatkowski, Michał Wiland: Materiały biograficzne wychowanków Liceum i Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie 1918-1944. Warszawa: 1993, s. 58.