Henry Parkes

Henry Parkes

Data i miejsce urodzenia	27 maja 1815 Stoneleigh, Warwickshire, Anglia
Data i miejsce śmierci	27 kwietnia 1896[1] Sydney
Premier Nowej Południowej Walii
Okres	od 14 maja 1872 do 8 lutego 1875
Poprzednik	James Martin
Następca	John Robertson
Premier Nowej Południowej Walii
Okres	od 22 marca 1877 do 16 sierpnia 1877
Poprzednik	John Robertson
Następca	John Robertson
Premier Nowej Południowej Walii
Okres	od 21 grudnia 1878 do 9 stycznia 1883
Poprzednik	James Farnell
Następca	Alexander Stuart
Premier Nowej Południowej Walii
Okres	od 25 stycznia 1887 do 16 stycznia 1879
Poprzednik	Patrick Jennings
Następca	George Dibbs
Premier Nowej Południowej Walii
Okres	od 8 marca 1889 do 23 października 1891
Poprzednik	George Dibbs
Następca	George Dibbs

Henry Parkes (ur. 27 maja 1815 w Londynie, zm. 27 kwietnia 1896 w Sydney) – australijski polityk kolonialny; wielokrotny premier Nowej Południowej Walii.

Henry Parkes urodził się 27 maja 1815 roku w Stoneleigh w hrabstwie Warwickshire w Anglii. Był synem Thomasa Parkesa, rolnika pracującego w posiadłości Lorda Leigha. W marcu 1839 roku Parkes wyemigrował do Nowej Południowej Walii, szukając większych możliwości, jakie oferowało życie kolonialne. Początkowo pracował jako robotnik rolny w posiadłości Regentville, należącej do Johna Jamiesona, w pobliżu Penrith. Następnie przeniósł się do Sydney, gdzie pracował w magazynie żelaza, a później w odlewni. Założył własną działalność jako tokarz kości słoniowej, a następnie był sprzedawcą zabawek przy Hunter Street w Sydney. Parkes zaczął pojawiać się na arenie politycznej jako zagorzały przeciwnik systemu transportowania skazańców. Odegrał znaczącą rolę w zapewnieniu wyboru Roberta Lowe’a, do częściowo wybieralnej Rady Ustawodawczej jako członka reprezentującego Sydney. Rok później założył gazetę Empire, którą redagował do 1857 roku. W 1853 roku Parkes bezskutecznie ubiegał się o mandat w Sydney, ale w następnym roku został wybrany do miasta większością głosów dwa do jednego. Parkes po raz pierwszy objął urząd ministerialny w styczniu 1866 roku, kiedy został mianowany Sekretarzem Kolonialnym w administracji Jamesa Martina. Zrezygnował we wrześniu 1868 roku, ale w trakcie kadencji uchwalił Ustawę o Szkołach Publicznych, na której opiera się obecny system edukacji Nowej Południowej Walii. Pełnił funkcję premiera Nowej Południowej Walii pięciokrotnie^[2].