Henry Walston

Henry Walston

Data urodzenia	16 czerwca 1912
Data śmierci	29 maja 1991
Zawód, zajęcie	polityk, rolnik
Alma Mater	King’s College
Stanowisko	członek Izby Lordów (1961–1991), poseł do Parlamentu Europejskiego (1975–1979)
Partia	LP, LP, SDP, SDP (druga)
Odznaczenia

Henry David Leonard George Walston, baron Walston (ur. 16 czerwca 1912, zm. 29 maja 1991^[1]) – brytyjski polityk i rolnik, wieloletni członek Izby Lordów, poseł do Parlamentu Europejskiego.

Syn Florence Einstein i amerykańskiego archeologa niemieckiego pochodzenia Charlesa Waldsteina (potem Walstona), który zmarł, gdy Henry miał 6 lat. Absolwent Eton College i King’s College, działającego w ramach University of Cambridge, gdzie uzyskał tytuły BA (1933) i MA (1936). Przez dwa lata pracował jako badacz w zakresie mikrobiologii na Uniwersytecie Harvarda, następnie powrócił do rodzinnego Thriplow, gdzie objął dużą posiadłość rolną, którą następnie powiększał. Zakupił także plantację kokosów i bananów na wyspie Saint Lucia. Pełnił różne funkcje, m.in. członka wojennego komitetu rolnego w Huntingdonshire (1939–1945), sędziego pokoju w Cambridgeshire (1944), dyrektora ds. rolnictwa w brytyjskiej strefie okupacyjnej Niemiec (1946–1947), doradcy rządu brytyjskiego ds. polityki rolnej wobec Niemiec, doradcy Kanclerza Księstwa Lancaster (1948–1950/4)^[2], szefa regionalnej rady planowania dla Anglia Wschodniej. Został wiceprezesem Royal Commonwealth Society i Agri-Energy Roundtable oraz prezesem Institute of Race Relations. Autor kilku książek o tematyce rolniczej^[1].

Do połowy lat 40. należał do Partii Liberalnej, później związał się Partią Pracy. W 1981 przeszedł do Partii Socjaldemokratycznej, a w 1988 dołączył do Partii Socjaldemokratycznej Davida Owena, sprzeciwiającej się połączeniu z Liberalnymi Demokratami. Uchodził za stronnika frakcji Hugh Gaitskella, a później Roya Jenkinsa. W latach 40. i 50. pięciokrotnie bez powodzenia kandydował do Izby Gmin. W 1961 wykreowany parem dożywotnim, zasiadł w Izbie Lordów jako baron Walston^[3]. Od 1964 do 1967 parlamentarny podsekretarz stanu w Foreign and Commonwealth Office, w 1967 parlamentarny podsekretarz stanu w Board of Trade^[2]; w tych rolach zajmował się m.in. negocjacjami w zakresie wojny wietnamskiej i niepodległości Rodezji. W latach 1975–1977 oddelegowany do Parlamentu Europejskiego.

W 1935 poślubił Catherine Macdonald Crompton (zm. 1978), z którą miał sześcioro dzieci. W 1979 ożenił się z Elizabeth Bissett-Robinson^[2].

Komandor Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego (1976)^[1].