Henryk Kucha

Henryk Kucha
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

8 kwietnia 1945
Husów

Data i miejsce śmierci

11 lipca 2020
Kraków

profesor nauk geologicznych
Specjalność: geologia złóż i mineralogia
Alma Mater

Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

Doktorat

1973

Habilitacja

1982

Profesura

4 stycznia 1995

Uczelnia

Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

Henryk Kucha (ur. 8 kwietnia 1945 w Husowie[1], zm. 11 lipca 2020 w Krakowie[2]) – polski geolog, mineralog, pracownik naukowy Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, odkrywca minerałów.

Życiorys

Był synem Andrzeja i Bronisławy[2]. Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Henryka Sienkiewicza w Łańcucie (1963)[3]. W 1969 ukończył studia w Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie[1]. Jego praca dyplomowa Mineralizacja torowa pegmatytów z okolic Bogatyni otrzymała wyróżnienie na IV Ogólnopolskim Konkursie na najlepszą pracę dyplomową studentów uczelni technicznych[3]. Po ukończeniu studiów podjął pracę na macierzystej uczelni[1], początkowo w Zakładzie Złóż Rud na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym[3]. W 1973 uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych na podstawie pracy "Występowanie złota, niklu i kobaltu w złożach miedzi Lubina i Polkowic", w 1982 stopień doktora habilitowanego[1], w 1995 tytuł profesora nauk o ziemi[4]. Pracował na Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH[4].

Był odkrywcą trzech minerałów: eugenitu (w okolicach Lubina, w złożach cechsztyńskich)[5], hibbingitu (1991 – w okolicach amerykańskiego miasta Hibbing)[5][6] i viaeneitu (1993 – w okolicach belgijskiej miejscowości Engis)[5][7]. Odkrył i udokumentował występowanie złota i platyny w złożach miedzi na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego w okolicach Lubina[1].

Był twórcą metody analizy wartościowania siarki przy pomocy mikroanalizatora rentgentowskiego oraz metody oznaczania komórki elementarnej nowych minerałów za pomocą transmisyjnego mikroskopu elektronowego[1].

W 1976 otrzymał Nagrodę Naukową im. Ludwika Zejsznera za pracę Materia organiczna Au, Ni i Co w utworach cechszstynu monokliny przedsudeckiej[3]. W 1996 Belgijskie Towarzystwo Geologiczne przyznało mu Medal Van Den Broeka[5].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom II. H-Ł, wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 1999, s. 557-558
  2. 1 2 Kucha Henryk [online], rejestry-notarialne.pl, 28 lipca 2020 [dostęp 2025-06-03].
  3. 1 2 3 4 Nagroda Naukowa im. Ludwika Zejsznera za rok 1976, w Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego, Vol. XLVIII, nr 3/4, s. 615-616
  4. 1 2 Prof. dr hab. inż. Henryk Kucha, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-07-18].
  5. 1 2 3 4 The Van Den Broek Centenary Medal for Henryk Kucha, w Mineralogia Polonica, Vol. 29, nr 1 (1997), s. 107-108
  6. ↑ Hibbigite: Mineral Information
  7. ↑ Viaeneite: Mineral Information