Henryk Rowid
| Data i miejsce urodzenia |
12 listopada 1877 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
31 sierpnia 1944 |
| Zawód, zajęcie |
nauczyciel, teoretyk pedagogiki, działacz oświatowy |
| Narodowość |
polska |
Henryk Rowid, właśc. Naftali Herz Kanarek (ur. 12 listopada 1877 w Rzeszowie, zm. 31 sierpnia 1944 w KL Auschwitz-Birkenau) – nauczyciel polski, teoretyk pedagogiki, działacz oświatowy.
Życiorys
Jeszcze jako Naftali Kanarek egzamin dojrzałości zdał w 1904 w Wyższej Szkole Realnej w Tarnowie (obecnie III LO w Tarnowie)[1]. W 1912 objął redakcję „Ruchu Pedagogicznego”. Jego działalność zmierzała do podniesienia poziomu wiedzy nauczycieli szkół powszechnych. Realizację podjął organizując od 1913 roku kursy wakacyjne, z których wyrósł w 1923 roku Instytut Pedagogiczny Związku Nauczycielstwa Polskiego, a wcześniej otwarcie za jego sprawą w 1920 w Krakowie kursy nauczycielskie. W 1933 roku zostało mu odebrane stanowisko w 1933 redakcji „Ruchu Pedagogicznego” w 1934 objął redakcję „Chowanny”.
W okresie okupacji niemieckiej kierował tajnymi studiami dla nauczycieli, prowadzonymi przez Instytut Pedagogiczny Związku Nauczycielstwa Polskiego[2].
Kładł nacisk na stworzenie polskiej koncepcji systemu dydaktyczno-wychowawczego, której dał nazwę szkoły twórczej na wzór „szkoły pracy”. Zwolennik gruntownego pedagogicznego przygotowania nauczycieli oraz organizator państwowych kursów nauczycielskich w Krakowie.
Wśród jego uczniów byli m.in. Jadwiga Bojanowska, Władysław Węglowski, Zdzisława Bytnarowa.
Przypisy
Bibliografia
- Elwira Kosnarewicz: Rowid Henryk, (pierwotnie Naftali Herz Kanarek). W: Słownik psychologów polskich. Elwira Kosnarewicz, Teresa Rzepa, Ryszard Stachowski (red.). Poznań: Instytut Psychologii UAM, 1992, s. 172-173.
Linki zewnętrzne
- Prace Henryka Rowida w serwisie Polona.pl