Henryk Sytner
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
dziennikarz radiowy |
| Pracodawca |
Sztandar Młodych, Polskie Radio Program I, Polskie Radio Program III |
| Rodzice |
Leon Sytner |
| Odznaczenia | |
    | |
Henryk Jerzy Sytner (ur. 29 stycznia 1937 w Kaliszu[1]) – polski dziennikarz radiowy, promotor uprawiania sportu i turystyki.
Życiorys
Urodzony w rodzinie żydowskiej. Jego ojciec Leon[2] (Lejb, Lajb) Sytner (ur. 1903) był adwokatem i prezesem kaliskiego klubu sportowego Makabi Kalisz[3][4].
W okresie II wojny światowej, będąc dzieckiem, przebywał w niemieckim w obozie pracy w Pionkach, skąd po ukończeniu 7 lat, został wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie doczekał wyzwolenia przez Armię Czerwoną[5].
W 1960 ukończył studia filologiczne, a w 1967 studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim[1]. Pracował m.in. w dziale miejskim i sportowym czasopisma „Sztandar Młodych”. Studiował też aktorstwo[6]. Od 1962[7] związany z Polskim Radiem, początkowo pracował w Programie I, od 1982 w Programie III (Trójce)[8].
Od 1970 (początkowo w „Studiu Młodych”, później w Programie III) popularyzuje jazdę na rowerze. Organizator m.in. corocznej akcji-konkursu dla młodzieży Wakacje na dwóch kółkach, podczas których namawia do wycieczek rowerowych i przesyłania z nich sprawozdań. Zwycięzcy – autorzy najlepszych relacji w nagrodę wyjeżdżają na rowerach w ciekawe rejony świata. W 2018 r. odbyła się 48. edycja konkursu. Inne autorskie radiowe audycje to Gimnastyka Henryka, Medal dla każdego i Wiadomości dla narciarzy.
Jest też instruktorem narciarskim. Od 1981 organizator „trójkowych” obozów narciarsko-tanecznych na Hali Szrenickiej w Karkonoszach. Inspirator związków Trójki ze Szklarską Porębą, nazywaną Zimową Stolicą Trójki. W 2001 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Szklarskiej Poręby[9].
Wystąpił w filmie Tadeusza Chmielewskiego Nie lubię poniedziałku. Juror tanecznego Konkursu rock'n'rolla im. Billa Haleya[10]. W 2014 ukazała się jego książka pt. Henryka Sytnera wakacje na dwóch kółkach[11].
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1998)[12], Krzyżem Kawalerskim (2005)[13] i Oficerskim (2015) Orderu Odrodzenia Polski[14], Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (2012) i Złotym Mikrofonem Polskiego Radia (2014)[8].
Przypisy
- 1 2 Bogdan Tuszyński Bardowie sportu, wyd. Fundacja Dobrej Książki, Warszawa 2009, s. 267
- ↑ Postanowienie Prezydenta RP z 19 lutego 1998 r. o nadaniu odznaczeń. Sejm RP. [dostęp 2019-11-20]. (pol.).
- ↑ 5 grudnia 1903. Kalendarium Południowej Wielkopolski. [dostęp 2026-07-27]. (pol.).
- ↑ Makabi Kalisz. Wirtualny Sztetl. [dostęp 2026-07-27]. (pol.).
- ↑ Marek Majewski: Transport śmierci. Nad Zagożdżonką, 2014-07-14. [dostęp 2018-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-18)].
- ↑ Henryk Sytner w "Godzinie Prawdy". Polskie Radio SA, 2014-04-24. [dostęp 2018-08-17].
- ↑ 22 małżeństwa Henryka Sytnera. [w:] Trzecia strona medalu [on-line]. Polskie Radio SA, 2012-10-30. [dostęp 2018-08-17].
- 1 2 Henryk Sytner. [w:] Trójkofan [on-line]. Polskie Radio SA. [dostęp 2018-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-28)].
- ↑ Stolica Radiowej Trójki [online], szklarskaporeba.pl [dostęp 2020-10-08] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-24].
- ↑ Henryk Sytner. [w:] Ludzie Polskiego Radia [on-line]. Polskie Radio SA. [dostęp 2018-08-17].
- ↑ Robert "Robb" Maciąg, Henryk Sytner, Henryka Sytnera wakacje na dwóch kółkach, Gliwice: Wydawnictwo Helion, 2014, s. 256, ISBN 978-83-246-7421-3.
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 lutego 1998 r. o nadaniu odznaczeń, poz. 12 (M.P. z 1998 r. Nr 16, poz. 248 (ISAP)).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 września 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeń, poz. 39 (M.P. z 2005 r. Nr 83, poz. 1174 (ISAP)).
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 lipca 2015 r. o nadaniu orderów i odznaczeń, poz. 3 (M.P. z 2015 r. poz. 889 (ISAP)).
Linki zewnętrzne
- Wakacje na dwóch kółkach. Polskie Radio SA. [dostęp 2018-08-17].