Henryk von Luter
Henryk von Luter, potocznie Henryk Luter – warmiński wójt krajowy (landwójt) w latach ok. 1333–1342, który miał duże zasługi w kolonizacji Warmii. Członek zakonu krzyżackiego.
Współzałożyciel w 1338 miasta Jeziorany oraz założyciel wielu wsi warmińskich, m.in. Lutry, Rogóż, Kabiny, Bartążek, Łęgno, Brąswałd, Kraszewo, Samolubie, Żegoty, Miłogórze, Ignalin, Kwiecewo, Świątki, Radostowo. Inicjator budowy w 1334 zameczku w Bartążku (w ziemi Bertingen w Galindii), pierwszej siedziby komornictwa olsztyńskiego.
Duża część jego urzędowania przypadła na okres wakatu pomiędzy śmiercią Henryka Wogenapa a wyborem Hermana z Pragi, gdy przez kilka lat nie było biskupa warmińskiego (1334–1338), co zwiększało jego rolę w zarządzaniu Warmią.
W 1341 roku spotkał się w Kurkach z wielkim mistrzem Dietricha von Altenburga celem ustalenia południowej granicy Warmii w Puszczy Galindzkiej[1].
Urząd wójta warmińskiego po nim objął Bruno von Luter.
Od jego nazwiska rodowego pochodzi nazwa wsi Lutry oraz nazwa Jeziora Luterskiego.
Przypisy
- ↑ Stanisław Achremczyk: Warmia. Wydawnictwo Littera. Olsztyn 2011
Bibliografia
- Stanisław Achremczyk Historia Warmii i Mazur. Pradzieje – 1772, Olsztyn 2010
- Grzegorz Białuński, Robert Klimek, Początki Olsztyna. Przewodnik archeologiczny, Nasze Gady, 2013