Hermann Abendroth

Hermann Abendroth
Ilustracja
Imię i nazwisko

Hermann Paul Maximilian Abendroth

Data i miejsce urodzenia

19 stycznia 1883
Frankfurt nad Menem

Data i miejsce śmierci

29 maja 1956
Jena

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

dyrygent, pedagog

Odznaczenia
Srebrny Order Zasługi dla Ojczyzny (NRD) Nagroda Państwowa NRD

Hermann Paul Maximilian Abendroth[1] (ur. 19 stycznia 1883 we Frankfurcie nad Menem, zm. 29 maja 1956 w Jenie[1][2][3][4]) – niemiecki dyrygent i pedagog.

Życiorys

Był synem księgarza[1][4]. Kształcił się w Monachium, jego nauczycielami byli Ludwig Thuille (kompozycja), Anna Hirzel-Langenhan (fortepian) i Felix Mottl (dyrygentura)[2][3]. W latach 1903–1904 prowadził w Monachium amatorską orkiestrę[2][3]. Od 1905 do 1911 roku przebywał w Lubece, gdzie dyrygował orkiestrą Vereinigung der Musikfreunde[1][2][3][4]. W latach 1911–1915 pełnił funkcję generalnego dyrektora muzycznego w Essen, następnie przeniósł się do Kolonii, gdzie był m.in. dyrektorem konserwatorium, dyrygentem orkiestrowym i organizatorem miejskich festiwali muzycznych[2][3]. W latach 1927–1937 występował gościnnie z London Symphony Orchestra[5]. Kilkukrotnie gościł w Polsce[2].

W 1933 roku został usunięty przez nowe narodowosocjalistyczne władze z zajmowanych stanowisk, jednak już rok później mianowano go na miejsce zwolnionego Bruno Waltera dyrygentem Gewandhausorchester w Lipsku, którym pozostał do 1945 roku[3]. Zajmował też wysokie stanowiska w nazistowskiej Reichsmusikkammer[2]. W latach 1943–1944 występował na festiwalu w Bayreuth[1][5][6]. Po upadku III Rzeszy znalazł się na terenie radzieckiej strefy okupacyjnej, w 1946 roku został mianowany generalnym dyrektorem muzycznym w Weimarze[3]. W 1949 roku objął funkcję dyrygenta radiowej orkiestry symfonicznej w Lipsku, a od 1953 roku kierował orkiestrą symfoniczną radia berlińskiego[2][3][4][5]. Otrzymał Nagrodę Państwową NRD II klasy (1949)[4][6] oraz Srebrny Order Zasługi dla Ojczyzny (1954)[6]. W 1951 roku jako pierwszy po II wojnie światowej niemiecki dyrygent wystąpił w ZSRR[4].

Zasłynął jako interpretator utworów niemieckich klasyków[2][3]. Podczas swojego pobytu w Kolonii przyczynił się do rozwoju miejscowego życia muzycznego[2]. Jego służalcza postawa wobec reżimu najpierw w III Rzeszy, później w NRD, jest przedmiotem kontrowersji[3].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Deutsche biographische Enzyklopädie (DBE). T. Band 1 Aachen – Braniß. München: K.G. Saur, 2005, s. 11. ISBN 978-3-598-25031-6.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 5. ISBN 83-224-0113-2.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3. ISBN 0-02-865526-5.
  4. 1 2 3 4 5 6 Biographisches Handbuch der SBZ/DDR. T. 1. Abendroth–Lyr. München: K. G. Saur, 1996, s. 1. ISBN 3-598-11176-2.
  5. 1 2 3 The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 2. ISBN 978-0-19-957854-2.
  6. 1 2 3 Kürschners biographisches Theater-Handbuch. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1956, s. 11.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.