Hermann Kant

Hermann Kant
Ilustracja
Hermann Kant (1981)
Data i miejsce urodzenia

14 czerwca 1926
Hamburg

Data i miejsce śmierci

14 sierpnia 2016
Neustrelitz

Narodowość

niemiecka

Język

niemiecki

Alma Mater

Uniwersytet Humboldtów w Berlinie

Dziedzina sztuki

proza

Epoka

współczesność

Ważne dzieła

Die Aula (powieść)

Odznaczenia
Złoty Order Zasługi dla Ojczyzny (NRD) Nagroda Państwowa NRD Order Przyjaźni Narodów

Hermann Kant (ur. 14 czerwca 1926 w Hamburgu, zm. 14 sierpnia 2016 w Neustrelitz) – niemiecki pisarz, czołowy przedstawiciel literatury NRD[1].

Życiorys

W latach 1932–1940 uczęszczał do szkół w Hamburg-Dockenhuden, następnie (1940–1942) w Parchim.  Od 1942 do 1944 kształcił się do zawodu elektryka. W latach 1944–1945 służył w Wehrmachcie, dostał się do polskiej niewoli, przebywał  w obozie jenieckim od lutego 1945 do grudnia 1948 roku, pracując przy odgruzowywaniu Warszawy[2]. Po odzyskaniu wolności zamieszkał w NRD i w latach 1948–1949 został zatrudniony w Parchim jako elektryk. W 1951 zdał maturę jako słuchacz Fakultetu Robotniczo-Chłopskiego (Arbeiter- und Bauernfakultät). Studiował germanistykę na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie (1952–1956)[1].

Do 1959 pracował na tymże Uniwersytecie w Instytucie Germanistyki na stanowisku asystenta i redaktora naczelnego czasopisma studenckiego. Od 1959 był pisarzem niezrzeszonym (freier Schriftsteller). Zaangażował się politycznie po stronie rządzącej w NRD lewicy[1]. W latach 1974–1979 działał w Berlinie jako członek władz okręgowych Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec (SED), 1981–1990 był posłem Izby Ludowej NRD (Volkskammer der DDR), członkiem Komitetu Centralnego SED (1986–1989). Po roku 1990 należał do PDS (Partei des Demokratischen Sozialismus) i do partii Lewica (Die Linke)[3].

1978–1985 piastował stanowisko przewodniczącego Związku Pisarzy NRD[2]. Wykluczał ze Związku niepokornych pisarzy, w tym Stefana Heyma. Popierał represje wobec poety i barda Wolfa Biermanna. Odegrał jednak również rolę pozytywną, jako mediator pomiędzy literackimi dysydentami a partyjnym „betonem”[2][3].

W połowie 1990 roku zamieszkał w Prälank Neustrelitz[1].

W 1967 został laureatem Nagrody Heinricha Manna[4].

Twórczość

Najbardziej znaną powieścią Kanta jest Aula. Opowiada o wydziale robotniczo-chłopskim, instytucji powołanej przez władze NRD do przygotowywania do podjęcia studiów wyższych przez przedstawicieli „ludowej” inteligencji. Stopka redakcyjna poświęcona jest kulisom życia politycznego w NRD. Naczelny redaktor czasopisma dowiaduje się, że ma zostać ministrem. Pobyt opowiada historię więźnia wermachtu w polskim obozie jenieckim[2].

Dzieła

  • Ein bisschen Südsee, opowiadania, 1962
  • Die Aula, powieść, 1965, wyd. polskie Aula 1968
  • Das Impressum, powieść, 1972, pol. Stopka redakcyjna 1975
  • Eine Übertretung, opowiadania, 1975
  • Der Aufenthalt, powieść, 1977, pol. Pobyt 1984
  • Der dritte Nagel, opowiadania, 1981
  • Bronzezeit, opowiadania, 1986
  • Abspann, wspomnienia, 1991
  • Kormoran, powieść, 1994
  • Okarina, powieść, 2002
  • Kino, powieść, 2005

Opracowania

  • Die Akte Kant. IM "Martin", die Stasi und die Literatur in Ost und West, hrsg. v. Rüdiger Dammann, Frank Strickstrock u. Karl Corino. Reinbek bei Hamburg: Rowohlt Taschenbuch Verl. 1995.
  • Leonore Krenzlin: Hermann Kant, Leben und Werk. 3. Aufl. Berlin: Volk u. Wissen 1988. (= Schriftsteller der Gegenwart; 7)
  • Angelika Reimann: Die Reflexionsgestaltung in den Romanen "Der Wundertäter, zweiter Band", "Der Aufenthalt" und "Kindheitsmuster". Charakter, Formen und Funktionen. Leipzig: Pädag. Hochsch. Diss. A 1982.
  • Bernd Schick: Persönlichkeitskonzeption und Roman. Zur Tendenz der Persönlichkeitsdarstellung in der Romanliteratur der DDR in der zweiten Hälfte der siebziger Jahre. Berlin: Humboldt-Univ., Diss. A 1981.
  • Zbigniew Światłowski: Repräsentanten und Tabuverletzer. Die Romanliteratur in der DDR nach 1960. Rzeszów 1990.
  • Helga Tille: Die künstlerische Gestaltung der Dialektik von Individuum und Gesellschaft im Erzählwerk Hermann Kants; untersucht an Entwicklung und Entfaltung der Geschichtskonzeption des Autors. Erfurt, Mühlhausen: Pädag. Hochsch. Diss. B 1984.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Deutsche Biographie, Kant, Hermann - Deutsche Biographie [online], www.deutsche-biographie.de [dostęp 2026-05-31] (niem.).
  2. 1 2 3 4 Pisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN pod red. Marka Zybury. Warszawa – Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 164. ISBN 83-01-11995-0 (autor biogramu: Zbigniew Światłowski).
  3. 1 2 Hermann Kant nie żyje – Nagroda Angelus [online], angelus.com.pl [dostęp 2026-05-31].
  4. ↑ Heinrich Mann Prize. adk.de. [dostęp 2019-09-29]. (niem.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.