Hervé Faye

Hervé Auguste Étienne Albans Faye
Państwo działania	Francja
Data i miejsce urodzenia	3 października 1814 ; Saint-Benoît-du-Sault
Data i miejsce śmierci	4 lipca 1902 ; Paryż
	profesor nauk ścisłych
	Specjalność: astronomia
Alma Mater	École polytechnique
uniwersytet	Akademia w Nancy
Okres zatrudn.	1854–1874
uniwersytet	École polytechnique
Okres zatrudn.	1874
	Rektor, profesor
	Odznaczenia

Hervé Auguste Étienne Albans Faye (ur. 3 października 1814 w Saint-Benoît-du-Sault, zm. 4 lipca 1902 w Paryżu^[1]) – francuski astronom.

Życiorys

W 1832 roku wstąpił do École polytechnique, cztery lata później został asystentem w Królewskim Obserwatorium w Paryżu. 22 listopada 1843 odkrył kometę 4P/Faye, za badania nad którą otrzymał Nagrodę Lalande’a od Akademii Nauk. W 1847 roku potem mianowano go wykładowcą geodezji w École Polytechnique. W 1854 roku został profesorem astronomii i rektorem akademii w Nancy. W 1862 roku zajął miejsce po zmarłym Jean-Baptiste Biocie w Bureau des Longitudes. W 1870 roku został wybrany na stanowisko głównego inspektora edukacji w zakresie nauk ścisłych w szkołach średnich, a w 1874 roku powrócił do École Polytechnique jako profesor astronomii i geodezji. Przez pewien czas był ministrem oświaty publicznej. W latach 1878-1888 był inspektorem generalnym szkolnictwa wyższego^[2].

Interesował kometami i poświęcił tej tematyce znaczną część ze swoich ponad 300 artykułów naukowych (obliczył m.in. elementy orbit komety d’Arresta z 1844 i komety de Vico, którą odkrył niezależnie). Uznał, że za kierunek budowy ogona kometarnego odpowiedzialne jest promieniowanie cieplne od Słońca. Opracował alternatywną wobec modelu Laplace’a teorię powstania planet w Układzie Słonecznym^[2]^[1].

Uhonorowany Krzyżem Wielkim Legii Honorowej, od 1848 roku członek Royal Astronomical Society^[2].

Publikacje

1846. Sur un nouveau collimateur zénithal et sur une limite zénithale nouvelle
1846. Sur le parallaxe d’une étoile anonyme de la Grande Ourse
1847. Sur l'anneau de Saturne
1852. Leçons de cosmographie rédigées d'après les programmes officiels.
1873–1874. Cours d'astronomie. École polytechnique..
1874–1875. Cours d'astronomie. École polytechnique..
1878–1879. Cours d'astronomie et de géodésie. École polytechnique.
1880. Cours d'astronomie nautique
1880. Des prétendues influences de la Lune
1881–1883. Cours d'astronomie de l’École polytechnique (2 tomy)
1884. Sur l'origine du monde, théories cosmogoniques des Anciens et des Modernes.
1887. Sur les tempêtes, théories et discussions nouvelles
1897. Nouvelle étude sur les tempêtes, cyclones, trombes ou tornados

Przypisy

1 2 Richard Baum: Faye, Hervé. W: Biographical Encyclopedia of Astronomers. T. 1. New York: Springer, 2007, s. 705-706. ISBN 978-0-387-31022-0.
1 2 3 Herve´ Faye. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 63 (4), s. 204-206, 1903. Royal Astronomical Society. DOI: 10.1093/mnras/63.4.204. (ang.).

[ency-1] 1 2 Richard Baum: Faye, Hervé. W: Biographical Encyclopedia of Astronomers. T. 1. New York: Springer, 2007, s. 705-706. ISBN 978-0-387-31022-0.

[MNRAS-2] 1 2 3 Herve´ Faye. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”. 63 (4), s. 204-206, 1903. Royal Astronomical Society. DOI: 10.1093/mnras/63.4.204. (ang.).

[1]

[2]