Hlibów

Hlibów
Глібів
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

czortkowski

Hromada

Grzymałów

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

981[1]

Nr kierunkowy

3557

Kod pocztowy

48216

Położenie na mapie hromady Grzymałów
Mapa konturowa hromady Grzymałów, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Hlibów”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Hlibów”
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Hlibów”
Położenie na mapie rejonu czortkowskiego
Mapa konturowa rejonu czortkowskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Hlibów”
49°20′47,3733″N 25°58′44,2328″E/49,346493 25,978954

Hlibów (ukr. Глі́бів, Hlibiw) – wieś na Ukrainie, w rejonie czortkowskim (do 2020 w rejonie husiatyńskim)[2] obwodu tarnopolskiego, w hromadzie Grzymałów[3].

Historia

Osada szlachecka założona najprawdopodobniej ok. XVI wieku, położona w przedwojennym powiecie skałackim w województwie tarnopolskim.

W lipcu 1938 w Chlebowie poświęcono Dom Ludowy TSL im. Szczęsnego Koziebrodzkiego, mieszkańca tej miejscowości[4]. Na początku 1939 ukończono budowę plebanii i kościoła[5].

W 1939 r. wieś liczyła 2200 mieszkańców, z których połowę stanowili Polacy. W latach 1944–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN - UPA zamordowali tutaj 57 Polaków i 2 Rosjanki, nauczycielki[6].

W czasie okupacji niemieckiej mieszkający tutaj Ukraińcy Fedir i Kateryna Ilczyszynowie ukrywali Żydów, za co w 2014 roku Instytut Jad Waszem uhonorował ich tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata[7][8][9].

Przypisy

  1. ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu tarnopolskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
  2. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2025-04-01] (ukr.).
  3. ↑ Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Тернопільської області [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2026-02-18] (ukr.).
  4. ↑ Dom Ludowy w Chlebowie im. Szczęsnego Koziebrodzkiego. „Wschód”. Nr 90, s. 9, 20 lipca 1938.
  5. ↑ Kościół bez proboszcza. Dowody historyczne polskości Chlebowa obok Skałatu. „Wschód”. Nr 130, s. 4, 14 maja 1939.
  6. ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 336, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
  7. ↑ Ilchyshin Feodor & Katerina. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-06-02]. (ang.).
  8. ↑ ІЛЬЧИШИН ФЕДІР. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-06-02]. (ukr.).
  9. ↑ ІЛЬЧИШИН КАТЕРИНА. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-06-02]. (ukr.).

Linki zewnętrzne