Hnin Mya

Daw Hnin Mya
Data urodzenia

10 grudnia 1887

Data śmierci

28 listopada 1974

Członkini Rady Legislacyjnej Burmy
Okres

od 1929/1932
do po 1936

Przynależność polityczna

Anti-Fascist People's Freedom League

Daw Hnin Mya (ur. 10 grudnia 1887, zm. 28 listopada 1974) – birmańska polityczka. Pierwsza kobieta wybrana do Rady Legislacyjnej Burmy.

Życiorys

Urodziła się w bogatej i wpływowej rodzinie. Wspólnie ze swoim starszym bratem, Chit Hlaingiem, angażowała się w ruch antykolonialny. Działania rozpoczęła w latach 20. XX wieku[1][2].

Była członkinią Anti-Fascist People's Freedom League, dowodzonej przez Aung Sana, dowódcę Birmańskiej Armii Narodowej. Po zmianie politycznej, która nastąpiła w kraju w wyniku wyborów generalnych w Burmie w 1928 roku, kobiety uzyskały bierne i czynne prawo wyborcze. Hnin Mya z powodzeniem wystartowała w wyborach generalnych w 1932 roku, uzyskując mandat do Rady Legislacyjnej Burmy w okręgu wyborczym obejmującym miasto Mulmejn. Według niektórych źródeł uzyskała mandat senatorski w 1929 roku. Po ogłoszeniu wyniku wyborów zaoferowała swój mandat mężczyźnie, którego pokonała w wyborach. Została pierwszą kobietą w historii kraju zasiadającą w parlamencie. Jako parlamentarzystka zajmowała się m.in. podatkiem od nieruchomości, obniżeniem wieku wyborczego dla kobiet do 18 lat oraz uchwaleniem prawa, które pozwalałoby birmańskim kobietom dziedziczyć majątki swoich mężów[1][2][3][4]. Uzyskała reelekcję w wyborach generalnych w 1936 roku, ponownie zostając jedyną kobietą w parlamencie kraju[5][6].

Po zakończeniu kariery politycznej angażowała się w procesy pokojowe w kolejnych wojnach domowych wybuchających w Birmie po uzyskaniu niepodległości[1].

Życie prywatne

Jej starszym bratem był polityk i prawnik Chit Hlaing. Zmarła w 1974 roku, w wieku 87 lat[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Wei Yan Aung, On This Day | The Day Myanmar Elected Its First Female Senator [online], The Irrawaddy, 16 listopada 2019 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  2. 1 2 Nilanjana Sengupta, The Female Voice of Myanmar: Khin Myo Chit to Aung San Suu Kyi, Cambridge University Press, 9 grudnia 2015, s. 79, ISBN 978-1-316-57027-2 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  3. ↑ KYAW ZWA MOE, No Soft Touch [online], irrawaddy.com, 5 października 2007 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  4. ↑ John LeRoy Christian, Burma and the Japanese Invader, wyd. 1, Mumbaj: Thacker & Company, 1945, 71 i 151, ASIN B001QVNMJS [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  5. ↑ The Gender Gap and Women’s Political Power in Myanmar/Burma [online], themimu.info, maj 2013 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  6. ↑ Aye Lei Tun, La Ring, Su Su Hlaing, Feminism in Myanmar [online], library.fes.de, sierpień 2019 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.