Hot Press

Hot Press – irlandzki niezależny miesięcznik z siedzibą w Dublinie, poświęcony muzyce i aktualnościom. Od 2002 roku funkcjonuje również jako strona internetowa.

Magazyn Hot Press założył w 1977 roku Niall Stokes, pracujący przedtem jako niezależny dziennikarz w magazynie Scene. Decyzję o założeniu Hot Press podjął, gdy zorientował się, że istnieje grono czytelników zainteresowanych częściej wydawaną publikacją, poświęconą muzyce rockowej. Magazyn Hot Press założył wraz z kilkoma dziennikarzami, sprowadzonymi ze Scene. Pierwszy numer nowego wydawnictwa, z Rorym Gallagherem na okładce, ukazał się na rynku 9 czerwca 1977 roku. Wśród pierwszych jego współpracowników byli, między innymi: general manager Jackie Hayden (pracujący wcześniej dla CBS Records) i dziennikarka Fiona Stevenson^[1].

W latach 1983–1993 swoją kolumnę w magazynie miał również Michael D. Higgins, późniejszy prezydent Irlandii, autor książki o magazynie, Power to the People: the Hot Press Years (2025, ISBN 978-1-7393872-2-8)^[2].

Stokes i Hot Press stali się na przestrzeni lat promotorami muzyki irlandzkiej, stworzyli platformę startową i stałą siedzibę dla niektórych spośród najważniejszych wykonawców muzyki irlandzkiej, takich jak: Sinéad O’Connor, Snow Patrol, The Boomtown Rats i The Script. Jednym z pierwszych sukcesów Hot Press był artykuł na okładce poświęcony zespołowi Thin Lizzy, który zaowocował trwałą przyjaźnią z jego frontmanem, Philem Lynottem. Od tego czasu Stokes stał się ważnym mecenasem spuścizny Lynotta, tworząc wystawę o nim oraz pisząc książki jego o życiu i twórczości. W uznaniu swych zasług dla kultury irlandzkiej Stokes otrzymał tytuł doktora honoris causa The Open University^[3]. Muzyka nie wyczerpuje oferty tematycznej Hot Press, który poświęca również uwagę bieżącym wydarzeniom, pisząc o kinie, sporcie, humorze, książkach, modzie, polityce, seksowi. W styczniu 2008 roku cały numer poświęcono problemowi narkotyków w społeczeństwie irlandzkim – patrząc nań z każdej strony, z perspektywy dilerów, Gardaí, polityków oraz narkomanów i ich rodzin^[4].

W 2002 roku Hot Press uruchomił własną stronę internetową, hotpress.com^[5].

W marcu 2020 roku w obliczu ograniczeń związanych z koronawirusem i odwołaniem wydarzeń na żywo tysiące muzyków i fanów koncertów w całym kraju zostało rozczarowanych. Z uwagi na to zarząd Hot Press ogłosił Hot Press Lockdown Sessions – transmisje na żywo z występami ulubionych irlandzkich artystów, które ich fani mogli oglądać we własnych domach. Zarząd postanowił również zachęcać wszystkich zwolenników Hot Press Lockdown Sessions do wspierania muzyków w tym trudnym czasie poprzez kupowanie ich produktów i muzyki^[6].

Recenzje muzyczne Hot Press są cytowane w agregatorze opinii muzycznych Album of the Year^[7].

Hot Press wydał lub wydaje również:

• The Hot Press Yearbook, rocznik poświęcony irlandzkiemu przemysłowi muzycznemu^[8]
• serię Hot Press Books, w tym:
  • My Boy – The Philip Lynott Story autorstwa Philomeny Lynott,
  • Beyond Belief autorstwa Liama Faya
  • oraz książek autorstwa Declana Lyncha, Jackiego Haydena i innych^[8]
• Magazyny Go Rail & Enterprise (wydawnictwa „pokładowe”, przeznaczone odpowiednio dla Irish Rail Network (irlandzkiej sieci kolejowej) i pociągu relacji Dublin–Belfast^[8]
• Covered in Glory: The Hot Press Covers Book dostępny na stronie www.pledgemusic.com/hotpress^[8]
• Why Can’t We (2021), książkę poświęconą Dolores O’Riordan i zespołowi The Cranberries, wydaną w dwóch formatach, w tym w limitowanej edycji Deluxe Platinum z autografami członków zespołu^[9]
• Paul Charles Adventures In Wonderland (2023)^[10]
• Power to the People: the Hot Press Years (2025, ISBN 978-1-7393872-2-8)^[2]

• Profil Hot Press w Crunchbase (ang.)