Hryniawa
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Powierzchnia |
21,7 km² |
| Populacja (2024) |
|
| • liczba ludności |
1126[1] |
| • gęstość |
41,66 os./km² |
| Nr kierunkowy |
+380 03432 |
| Kod pocztowy |
78734 |
Położenie na mapie hromady Białoberezka ![]() | |
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego ![]() | |
Położenie na mapie rejonu wierchowińskiego ![]() | |
Hryniawa – wieś w rejonie wierchowińskim obwodu iwanofrankiwskiego, założona w 1702 r. Miejscowość liczy ponad 1100 mieszkańców.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Hryniawa w powiecie kosowskim województwa stanisławowskiego. Stacjonowała w niej placówka Straży Celnej ze składu komisariatu Straży Celnej „Uścieryki”[2], a od 1928 roku placówka Straży Granicznej I linii „Hryniawa”[3]
W marcu 1944 r. nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali 10 Polaków[4].
Przypisy
- ↑ https://biloberizkaotg.gov.ua/storage/static-pages/documents/fa219708d05a7d810ec6b904f1d88d61.pdf
- ↑ Piotr Kozłowski. Straż Celna zapomnianą formacją graniczną II Rzeczypospolitej – dyslokacja jednostek granicznych w 1926 roku. „Problemy Ochrony Granic”. 50, s. 32, 2012. Ketrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej w Kętrzynie. ISSN 1505-1752.
- ↑ Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. T. II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 29. ISBN 83-87424-77-3.
- ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Eugeniusz Różański, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w Województwie Stanisławowskim 1939–1946, Wrocław: ALTA 2, 2008, s. 279, ISBN 978-83-85865-13-1, OCLC 261139661.
Linki zewnętrzne
- Hryniawa na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
- Hryniowa, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 194.




