Hugh Mackay
| Data urodzenia |
19 lipca 1937 |
|---|---|
| Data śmierci |
10 maja 2013 |
| Zawód, zajęcie |
polityk |
| Alma Mater | |
| Stanowisko |
członek Izby Lordów (1964–2014), poseł do Parlamentu Europejskiego (1973–1979) |
| Partia |
Hugh William Mackay, 14. lord Reay, baron Mackay (ur. 19 lipca 1937, zm. 10 maja 2013[1]) – brytyjski polityk, wieloletni członek Izby Lordów (dożywotni i dziedziczny), poseł do Parlamentu Europejskiego.
Życiorys
Syn Aeneasa Alexandra Mackay, 13. lorda Reay. Wywodził się ze szkockiego górskiego klanu Mackay (Morgan), wywodzącego się z północnej części Szkocji. Absolwent Eton College i Christ Church w Oksfordzie[2].
W 1964 zastąpił swojego ojca jako dziedziczny par zasiadający w Izbie Lordów. W 1999 po ograniczeniu liczby dziedzicznych członków wyższej izby parlamentu jako jedna z dwóch osób zachował fotel, zostając lordem dożywotnim (do śmierci w 2013)[3]. Początkowo cross-bencher, później członek Partii Liberalnej (1966–1971), od 1972 związany z Partią Konserwatywną. Był delegatem do Parlamentu Europejskiego (1973–1979) i Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1979–1986)[4]. Od 1989 do 1991 był whipem w Izbie Lordów, a od 1991 do 1992 podsekretarzem stanu ds. handlu i przemysłu[2].
Był żonaty z Tessą Keswick, z którą rozwiódł się w 1978. Zawarł związek małżeński z Victorią Warrender. Miał pięcioro dzieci, troje z pierwszą i dwoje z drugą małżonką.
Przypisy
- ↑ Nekrolog. telegraph.co.uk. [dostęp 2025-10-20]. (ang.).
- 1 2 Hugh William Mackay, 14th Lord Reay. thepeerage.com. [dostęp 2025-10-20]. (ang.).
- ↑ Lord Reay. parliament.uk. [dostęp 2025-10-20]. (ang.).
- ↑ Lord Hugh W. Reay. pace.coe.int. [dostęp 2025-10-20]. (ang.).