Huysburg
Widok z lotu ptaka | |
| Państwo | |
|---|---|
| Kraj związkowy | |
| Miejscowość | |
| Kościół | |
| Właściciel | |
| Styl |
romanizm (kościół) |
| Data budowy |
1080 |
| Data zamknięcia |
1804 |
| Data reaktywacji |
1972 |
Położenie na mapie Saksonii-Anhaltu ![]() | |
Położenie na mapie Niemiec ![]() | |
Huysburg – klasztor benedyktynów z romańskim kościołem znajdujący się w niemieckiej gminie Huy.
Historia
Około 780 roku znajdowała się tu frankijska baza wojskowa, służąca do obrony przed Słowianami. Pierwsza wzmianka o Huysburgu pochodzi z 997 roku. 24 grudnia 1080 założono tu klasztor, który wkrótce wyniesiono do rangi opactwa[1]. W czasach romanizmu wzniesiono tu kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w formie trójnawowej, dwuwieżowej bazyliki[2][3]. W XV wieku placówka była współzałożycielką kongregacji Bursfelde, związku niemieckich klasztorów. Kompleks został spalony w 1525 roku podczas wojny chłopskiej, wielokrotnie niszczono i plądrowano go również podczas wojny trzydziestoletniej[1].
Opactwo rozwiązano w 1804 roku, dawny kościół klasztorny stał się kościołem parafialnym[4]. W 1823 roku król Fryderyk Wilhelm III przekazał kompleks i podlegające mu tereny rolne Karlowi Friedrichowi von dem Knesebeckowi[1], uznając jego zasługi z czasów wojen napoleońskich[5]. W 1826 Knesebeck zarządził rozbiórkę części klasztoru, a materiałów rozbiórkowych użyto przy budowie zamku Röderhof, gdzie zrekonstruowano m.in klasztorny krużganek[6]. W 1851 roku założono szkołę katolicką, która działała do 1937 roku[1].
W 1949 znacjonalizowano część opactwa należącą do rodziny Knesebecków, a w 1952 założono w nim seminarium duchowne. W 1972 roku, dzięki wsparciu ze strony opactwa benedyktynów w Tyńcu, reaktywowano tu klasztor benedyktynów. W 1992 roku seminarium zamknięto, a część kompleksu zwrócono Knesebeckom[1].
W 1983 w kościele klasztornym, za barokowym prospektem organowym z 1761 roku, zainstalowano 27-głosowe organy z warsztatu Hermann Eule Orgelbau Bautzen, które wykonano z użyciem elementów poprzedniego instrumentu. W 2009 roku organy wyremontowało przedsiębiorstwo Orgelbau Reinhard Hüfken[7].
Galeria
Zabudowania klasztorne
Kościół Wniebowzięcia NMP
Wnętrze świątyni
Organy
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Benediktinerkloster Huysburg [online], huysburg.de [dostęp 2025-11-10].
- ↑ ISIDOR MOBILE [online], isidor.bistum-magdeburg.de [dostęp 2025-11-10].
- ↑ Huysburg [online], www.halberstadt.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).
- ↑ Kloster Huysburg (39) | Südroute [online], Straße der Romanik, 13 marca 2018 [dostęp 2025-11-10] (niem.).
- ↑ Bistum Magdeburg | Pressestelle, Bistum Magdeburg: Benediktiner-Kloster Huysburg [online], www.bistum-magdeburg.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).
- ↑ Huysburg [online], vondemknesebeck.net [dostęp 2025-11-10] (niem.).
- ↑ Huy/Huysburg, Klosterkirche – Organ index, die freie Orgeldatenbank [online], organindex.de [dostęp 2025-11-10] (niem.).

