Hyaloriaceae

Hyaloriaceae
Ilustracja
Śluzaczek przeźroczysty (Myxarium nucleatum)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

uszakowce

Rodzina

Hyaloriaceae

Nazwa systematyczna
Auriculariaceae Lindau
Nat. Pflanzenfam., Teil. I (Leipzig) 1(1): 95 (1897)
Typ nomenklatoryczny

Hyaloria Möller 1895

Hyaloriaceae Lindau – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie uszakowców (Auriculariales)[1].

Charakterystyka

Gatunki należące do tej rodziny mają galaretowate owocniki, które wytwarzają zarodniki na podstawkach z przegrodami i z tego powodu były dawniej określane jako „heterobasidiomycetes” lub „grzyby galaretowate”. Wszystkie prawdopodobnie są saprotroficzne i rosną na martwym drewnie lub szczątkach roślin[2]. Obecnie do Hyaloriaceae zalicza się mniej niż 30 gatunków, ale rodzina ta nie została szeroko zbadana. Są na świecie szeroko rozprzestrzenione[3].

Wstępne badania molekularne, oparte na analizie kladystycznej sekwencji DNA, potwierdziły umiejscowienie Hyaloriaceae w obrębie Aurculariales, a także potwierdziły umieszczenie przez Wellsa rodzaju Myxarium w rodzinie[3].

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Auriculariales, Auriculariomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Rodzinę Hyaloriaceae utworzył Gustav Lindau w 1897 r. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Hyaloria Möller 1895[1]. Według Dictionary of the Fungi do rodziny Hyaluriaceae należą rodzaje[4]:

  • Helicomyxa R. Kirschner & Chee J. Chen 2004
  • Hyaloria Möller 1895
  • Microsebacina P. Roberts 1993
  • Myxarium Wallr. 1833[4] – śluzaczek

Polskie nazwy na podstawie pracy Władysława Wojewody z 2003 r.[5]

Przypisy

  1. 1 2 3 Paul Kirk (red.), CABI Bioscience Databases [online] [dostęp 2023-08-23] (ang.).
  2. ↑ G.W. Martin, The classification of the Tremellales, „Mycologia”, 37 (5), 1945, s. 527–542, DOI: 10.2307/3754690, JSTOR: 3754690.
  3. 1 2 M. Weiss M, F. Oberwinkler, Phylogenetic relationships in Auriculariales and related groups – hypotheses derived from nuclear ribosomal DNA sequences, „Mycological Research”, 105, 2001, s. 403–415, DOI: 10.1017/S095375620100363X.
  4. 1 2 Explore the fungal tree of life [online], Species Fungorum [dostęp 2026-05-02] (ang.).
  5. ↑ Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 242, ISBN 83-89648-09-1.