Hymenoscyphus
 Owocniki pucharka źdźbłowego na łodydze | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
pucharek |
| Nazwa systematyczna | |
| Hymenoscyphus Gray Nat. Arr. Brit. Pl. (London) 1: 673 (1821) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Hymenoscyphus fructigenus (Bull.) Gray 1821 | |
Hymenoscyphus Gray (pucharek) – rodzaj grzybów z rodziny tocznikowatych (Helotiaceae).
Charakterystyka
Grzyby owocnikowe o drobnych, miseczkowatych owocnikach na wyraźnym trzonie. Saprotrofy o galaretowatej lub woskowatej konsystencji[1]. Worki 8-zarodnikowe otwierające się wierzchołkowym, amyloidalnym otworem. Parafizy zwykle cylindryczne, przeważnie proste. Askospory elipsoidalne do wrzecionowatych lub lekko nierównoboczne, szkliste i nieamyloidalne[2].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Helotiaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[3].
Takson utworzył Samuel Frederick Gray w 1821 r.[3] Synonimy: Belospora Clem., Ciboriella Seaver, Hymenoscypha (Fr.) W. Phillips, Peziza trib. Hymenoscypha Fr., Septatium Velen[4]. Nazwa polska według B. Gumińskiej i W. Wojewody[1].
- Hymenoscyphus albidus (Gillet) W. Phillips 1887 – pucharek jesionowy[5]
- Hymenoscyphus albopunctus (Peck) Kuntze 1898[6]
- Hymenoscyphus calyculus (Fr.) W. Phillips 1887 – pucharek kielichowaty[7]
- Hymenoscyphus carpini (Batsch) Gminder 2016[6]
- Hymenoscyphus carpinicola (Rehm) Arendh. 1979
- Hymenoscyphus caudatus (P. Karst.) Dennis 1964
- Hymenoscyphus epiphyllus (Pers.) Rehm ex Kauffman 1929
- Hymenoscyphus fagineus (Pers.) Dennis 1964 – pucharek bukowy
- Hymenoscyphus fraxineus (T. Kowalski) Baral, Queloz & Hosoya 2014[8] – pucharek jesiononaczyniowy[5]
- Hymenoscyphus friesii (Sacc.) Arendh. 1979
- Hymenoscyphus fructigenus (Bull.) Gray 1821 – pucharek owocowy[1]
- Hymenoscyphus herbarum (Pers.) Dennis 1964 – pucharek źdźbłowy[1]
- Hymenoscyphus humuli (Lasch) Dennis 1964
- Hymenoscyphus imberbis (Bull.) Dennis 1964 – pucharek gładki[5]
- Hymenoscyphus immutabilis (Fuckel) Dennis 1964
- Hymenoscyphus kathiae (Korf) Baral 2005[6]
- Hymenoscyphus laetus (Boud.) Dennis 1964
- Hymenoscyphus lacteus (Cooke) Kuntze 1898[9]
- Hymenoscyphus lepismoides Baral & Bemmann 2013[6]
- Hymenoscyphus lutescens (Hedw.) W. Phillips 1887
- Hymenoscyphus menthae (W. Phillips) Baral 1985
- Hymenoscyphus mycetophilus (Peck) Svrček 1977
- Hymenoscyphus ombrophiliformis Svrček 1977
- Hymenoscyphus phyllogenus (Rehm) Kuntze 1898
- Hymenoscyphus phyllophilus (Desm.) Kuntze 1898
- Hymenoscyphus rhodoleucus (Fr.) W. Phillips 1887
- Hymenoscyphus repandus (W. Phillips) Dennis 1964
- Hymenoscyphus rokebyensis (Svrček) Matheis 1979
- Hymenoscyphus salicellus (Fr.) Dennis 1964
- Hymenoscyphus scutula (Pers.) W. Phillips 1887 – pucharek kończykowy[5]
- Hymenoscyphus serotinus (Pers.) W. Phillips 1887
- Hymenoscyphus subferrugineus (Nyl.) Dennis 1964[6]
- Hymenoscyphus vernus (Boud.) Dennis 1964[6]
- Hymenoscyphus vitellinus (Rehm) Kuntze 1898
- Hymenoscyphus vitigenus (De Not.) Dennis 1964[6].
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[10]. Wykaz gatunków według M.A. Chmiel (bez przypisów)[11] oraz innych autorów (opisani przypisami). Źródła nazw polskich oznaczone przypisami.
Przypisy
- 1 2 3 4 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda, Grzyby i ich oznaczanie, Warszawa: PWRiL, 1985, s. 157, ISBN 83-09-00714-0.
- ↑ Panagiotis Delivorias, Ioannis Dimitriadis, Zacharoula Gonou-Zagou, Evangelia Kapsanaki-Gotsi, Some interesting species of Hymenoscyphus from Greece, „Mycologica Balcanica”, 105 (7), 2010, s. 105–110 [dostęp 2023-03-11] (ang.).
- 1 2 Index Fungorum [online] [dostęp 2020-12-10] (ang.).
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2013-11-12] (ang.).
- 1 2 3 4 Rekomendacja nr 5 (2025) Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego [online], Polskie Towarzystwo Mykologiczne [dostęp 2025-09-12].
- 1 2 3 4 5 6 7 Grzyby makroskopijne Polski w literaturze mikologicznej [online], grzyby.pl [dostęp 2023-03-04].
- ↑ Na grzyby [online] [dostęp 2015-01-12] [zarchiwizowane z adresu 2014-01-02].
- ↑ T. Kowalski, M. Białobrzeski, A. Ostafińska, The occurrence of Hymenoscyphus pseudoalbidus apothecia in the leaf litter of Fraxinus excelsior stands with ash dieback symptoms in southern Poland, „Acta Mycol.”, 48 (2), 2013, s. 135–146.
- ↑ M. Kozłowska, W. Mułenko, V.P. Heluta., Fungi of the Roztocze region (Poland and Ukraina) Part II. A checklist of microfungi and larger Ascomycota, Lublin: Tow. Wyd. Nauk. Libropolis, 2015.
- ↑ Index Fungorum (gatunki) [online] [dostęp 2013-10-20] (ang.).
- ↑ Maria Alicja Chmiel, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany PAN, 2006, s. 54–58, ISBN 978-83-89648-46-4.