Hypera rogenhoferi

Hypera rogenhoferi – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1866 roku przez Pietra M. Ferrariego^[1].

Chrząszcz o ciele długości od 5 do 6 mm^[2].

Głowa ma tak długi jak przedplecze lub trochę dłuższy, smukły, stosunkowo mocno zakrzywiony, zaopatrzony w gładkie żeberko środkowe, lekko ku wierzchołkowi rozszerzony, w profilu na całej długości jednakowo wysoki ryjek. Czułki cechują się pierwszym członem biczyka niemal dwukrotnie dłuższym niż człon następny^[2].

Przedplecze jest silnie po bokach zaokrąglone, w ubarwieniu z trzema jasnymi paskami podłużnymi, z których środkowy jest węższy niż boczne. Ciemne części przedplecza porośnięte są łuskami. Pokrywy są owalne, w tyle nierozszerzone, o ubarwieniu białym do żółtawoczerwonawego z ciemnym wzorem obejmującym prawie cały międzyrząd pierwszy, tył międzyrzędów drugiego i czwartego, przód międzyrzędu trzeciego oraz całą długość międzyrzędów szóstego, ósmego i dziesiątego. Łuski na pokrywach są całobrzegie, wydłużone, dość gęsto rozmieszczone^[2].

Owad ten jest fitofagiem żerującym na marchwi zwyczajnej^[2].

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Austrii, Węgier, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Serbii oraz europejskiej części Turcji. W Azji notowany jest z anatolijskiej części Turcji i Mongolii^[1].