Hypoxys amyoti

Hypoxys amyoti
Mendonca, Nunes et Fernandes, 2021
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Rodzina

tarczówkowate

Podrodzina

Edessinae

Rodzaj

Hypoxys

Gatunek

Hypoxys amyoti

Hypoxys amyoti – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny tarczówkowatych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2021 roku przez Marię Th.S. Mendoncę, Benedita M. Nunesa i Josego A.M. Fernandesa na łamach „Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae”. Miejsce typowe znajduje się w Gujanie Francuskiej. Epitet gatunkowy nadano na cześć Charlesa J.-B. Amyota[1].

Morfologia

Pluskwiak o ciele długości od 15,9 do 16,3 mm i szerokości od 10 do 10,2 mm. Głowa pozbawiona jest czarnych znaków na nadustku i płytkach żuwaczkowych. Kolor czułków jest brązowy, a ich drugi człon jest dłuższy od trzeciego. Przedplecze ma żółtą krawędź przednio-boczną, czarne punktowanie oraz brązowy do czarnego pasek w tyle niedochodzący do samej tylnej krawędzi. W przedniej połowie tarczki występują skąpe punkty na ciemnych kropkach. Listewki brzeżne odwłoka są jednolicie zielone. Spód ciała jest zielony z żółtym środkiem i czarnymi kropkami na sternitach i pleurytach. Wyrostek zapiersia ma na przedzie wykrojenie, w które chowa się czwarty i niemal cały trzeci człon kłujki[1].

Samiec ma pygofor o rozwiniętych, dowewnętrznie zakrzywionych, wyostrzonych kątach tylno-bocznych. Górny wyrostek genitaliów jest wydłużony, zakrzywiony, trójpłatowy, równoległy grzbietowej krawędzi i niemal sięgający szczytu kąta tylno-bocznego; część wewnętrzną ma rozdwojoną na parę płatków, a zewnętrzną zwężoną ku końcowi. Paramera podzielona jest na kwadratowy, zakrzywiony ku górze płat przedni i zaokrąglony płat boczny. Proktiger cechuje się prawie pięciokątną, krótką powierzchnią tylną i wyposażony jest koronę z gęstych szczecinek. Nieznacznie wykraczające poza kąty tylno-boczne wypustki krawędzi brzusznej są wyostrzone i brzuszno-bocznie wykrojone[1].

U samicy w przeciwieństwie do podobnego H. stysi laterotergity dziewiątego segmentu odwłoka osiągają lub nieco przekraczają poziom kątów jego siódmego segmentu i wyraźnie wykraczają poza wyobrażoną linię łączącą szczyty laterotergitów ósmego segmentu. Genitalia samicy mają walwifery ósmego segmentu z ząbkowatymi, ku tyłowi zwróconymi kątami tylno-bocznymi i ząbkowatymi, sięgającymi walwiferów segmentu dziewiątego kątami wewnętrznymi[1].

Rozprzestrzenienie

Owad neotropikalny, znany z Gujany Francuskiej i Powakki w Surinamie[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Maria Thayane S. Mendonca, Benedito M. Nunes, Jose Antonio M. Fernandes. Description of fifteen new species of the Hypoxys balteatus species group (Hemiptera: Heteroptera: Pentatomidae). „Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae”. 61 (1), s. 289-318, 2021. DOI: 10.37520/aemnp.2021.017. ISSN 0374-1036.