Iberina candida

Iberina candida
(Simon, 1875)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

pajęczaki

Rząd

pająki

Podrząd

Opisthothelae

Infrarząd

pająki wyższe

Rodzina

Hahniidae

Rodzaj

Iberina

Gatunek

Iberina candida

Synonimy
  • Hahnia candida Simon, 1875
  • Hahnia muscicola Simon, 1875
  • Iberina muscicola (Simon, 1875)
  • Hahnia rupicola Simon, 1884

Iberina candida – gatunek pająka z rodziny Hahniidae. Zamieszkuje Europę, Azję Zachodnią i Afrykę Północną.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1875 roku przez Eugène’a Simona na kartach „Les arachnides de France” pod nazwami Hahnia candida i Hahnia muscicola[1][2]. Ich synonimizacji dokonała w 1966 roku Marie A.E. Harm[3][2]. Z kolei opisana przez Simona w 1884 roku Hahnia rupicola zsynonimizowana została z omawianym gatunkiem przez niego samego w 1937 roku[4].

W rodzaju Iberina omawiany takson umieszczony został po raz pierwszy w 1967 roku przez Pekkę T. Lehtinena[5][2], jednak kroku tego nie uznawano aż do pracy Jean-Claude’a Ledoux z 2014 roku[6][2].

Morfologia

Samiec osiąga od 1,2 do 1,4 mm, a samica od 1,5 do 1,7 mm długości ciała[7].

Prosoma jest w zarysie gruszkowata[8], ubarwiona bladożółto ze słabo zaznaczoną kropką na jamce i słabo widocznymi paskami promienistymi[8][7]. Wysokość nadustka jest większa niż dwukrotność średnicy oka pary przednio-środkowej, a osiągać może nawet trzykrotność tejże. Szczękoczułki mają dwa lub trzy ząbki na krawędziach tylnych. Szerokość wargi dolnej jest większa niż długość. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to: IV, I, II, III[8]. Nadstopia dwóch ostatnich par odnóży mają po jednej silnej, małej szczecince na spodzie części odsiebnej[8][7].

Opistosoma (odwłok) jest białożółta, z wierzchu z poprzecznymi szeregami ciemnych kropek[8][7].

Nogogłaszczki samca mają rzepkę zaopatrzoną w mocną, ostrogowatą apofizę, a goleń wyposażony w półkolistą apofizę wierzchołkową. Bulbus pozbawiony jest konduktora. Długi i cienki embolus robi półtorej pętli wokół rozdętego tegulum[8].

Genitalia samicy mają żółtawą, prześwitującą płytkę płciową oraz dwie pary spermatek częściowo otoczonych długimi przewodami kopulacyjnymi[8]. Spermateki pary środkowej są znacznie większe od bocznych[7].

Ekologia i występowanie

Pająk ciepłolubny. Aktywne osobniki obserwuje się od maja do listopada[7].

Gatunek palearktyczny, znany z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Belgii, Holandii, Luksemburga, Szwajcarii, Włoch, Polski, Rumunii, Bułgarii, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji[7], anatolijskiej części Turcji, Cypru, Izraela, Wysp Kanaryjskich, Maroka i Algierii[7][2].

Przypisy

  1. ↑ E. Simon: Les Arachnides de France. Tome seconde. Contenant les familles des Urocteidae, Agelenidae, Thomisidae et Sparassidae. Paris: Roret, 1875, s. 143.
  2. 1 2 3 4 5 Gen. Iberina Simon, 1881. [w:] World Spider Catalog [on-line]. Natural History Museum Bern. [dostęp 2025-11-25].
  3. ↑ M. Harm. Die deutschen Hahniidae (Arach., Araneae). „Senckenbergiana Biologica”. 47, s. 345-370, 1966.
  4. ↑ Les arachnides de France. Synopsis générale et catalogue des espèces françaises de l'ordre des Araneae. Tome VI. 5e et derniére partie. Paris: Roret, 1937, s. 1028.
  5. ↑ Pekka T. Lehtinen. Classification of the cribellate spiders and some allied families, with notes on the evolution of the suborder Araneomorpha. „Annales Zoologici Fennici”. 4, s. 199-468, 1967.
  6. ↑ J.-C. Ledoux. Les Hahniidae de la faune française (Araneae). „Revue Arachnologique”. 1 (2), s. 29-40, 2014.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 Wolfgang Nentwig, Theo Blick, Daniel Gloor, Ambros Hänggi, Christian Kropf: Iberina candida (Simon, 1875). [w:] Araneae. Spiders of Europe [on-line]. Universität Bern. [dostęp 2025-11-25].
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Garshom Levy. Spiders of the families Anyphaenidae, Hahniidae, Ctenidae, Zoridae, and Hersiliidae (Araneae) from Israel. „Israel Journal of Zoology”. 49, s. 1-31, 2003.