Ignacy Kazimierz Ledóchowski

Ignacy Kazimierz Ledóchowski
Krak
Ilustracja
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia 1871
Loosdorf

Data i miejsce śmierci

9 marca 1945
KL Mittelbau-Dora

Przebieg służby
Lata służby

1892–1927;
1939–1945

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Armia Krajowa

Jednostki

Dowództwo Okręgu Korpusu Nr IV

Stanowiska

dowódca okręgu korpusu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941, trzykrotnie) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Wielki Oficer Orderu Korony Rumunii Order Korony Żelaznej (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej z Mieczami Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie pokoju) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Ignacy Kazimierz Maria Ledóchowski, właśc. Ignacy Kazimierz Maria Halka-Ledóchowski, herbu Szaława (ur. 5 sierpnia 1871 w Loosdorf, zm. 9 marca 1945 w obozie koncentracyjnym Mittelbau-Dora) – generał dywizji Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 5 sierpnia 1871 w Loosdorf, w ówczesnym powiecie St. Pölten Dolnej Austrii, w rodzinie austriackiego hrabiego Antoniego Augusta (1823–1885) i Józefy von Salis-Zizers[1] (1831–1909)[2]. Był bratem świętej Urszuli Ledóchowskiej, błogosławionej Marii Teresy Ledóchowskiej i generała zakonu jezuitów, Włodzimierza Ledóchowskiego[2]. Wnuk generała brygady z powstania listopadowego, Ignacego. Stryjeczny bratanek kardynała i prymasa Polski Mieczysława Halki-Ledóchowskiego.

1 sierpnia 1892, po ukończeniu wojskowej szkoły realnej, rozpoczął karierę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii[3]. Został wcielony do 1 Pułku Armat Polowych w Krakowie[4]. 1 stycznia 1894 jego jednostka została przeniesiona do Wadowic i przeformowana w 1 Pułk Artylerii Dywizyjnej[5]. W 1895 otrzymał tytuł c. i k. szambelana[2], a w 1896 został urlopowany[6]. W latach 1897–1899 był słuchaczem Szkoły Wojennej w Wiedniu[7][8]. Po ukończeniu szkoły kontynuował służbę w macierzystym pułku, który został przeniesiony do Krakowa[9]. W 1900 został przydzielony do Sztabu Generalnego z równoczesnym przydziałem do 23 Brygady Piechoty w Krakowie[10]. W 1902 utracił tytuł oficera przydzielonego do Sztabu Generalnego i został przeniesiony do Pułku Artylerii Korpuśnej Nr 1 w Krakowie[11], który w 1908 został przemianowany na Pułk Haubic Polowych Nr 1. W tym samym roku został przeniesiony do Dywizjonu Artylerii Konnej Nr 1 w Krakowie[12]. W 1913 został komendantem Dywizjonu Artylerii Konnej Nr 1[13]. W okresie I wojny światowej walczył na frontach rosyjskim i włoskim. Dowodził kolejno 43 i 126 pułkiem artylerii polowej.

Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim na stanowisku dowódcy 1 Pułku Artylerii Ciężkiej Ziemi Krakowskiej. 24 lutego 1919 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy 1 Krakowskiej Brygady Artylerii[14]. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził kolejno: III Brygadą Artylerii Legionów, XIV Brygadą Artylerii oraz 11 Dywizją Piechoty. 1 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej[15]. Był inspektorem artylerii w Dowództwie Frontu Galicyjsko-Wołyńskiego[16]. Za swoje dokonania frontowe został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari oraz trzykrotnie Krzyżem Walecznych.

W 1921 pełnił funkcję kierownika Głównego Centrum Wyszkolenia w Kobryniu. 31 lipca 1921 został mianowany zastępcą dowódcy Okręgu Generalnego Brześć Litewski[17]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 14. lokatą w korpusie generałów[18]. Od 1922 do 1925 był szefem Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie[19]. Na stanowisku tym awansował 1 grudnia 1924 na stopień generała dywizji ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 3. lokatą w korpusie generałów[20]. Z dniem 10 kwietnia 1925 został mianowany zastępcą dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi[21], a od 1 września 1926 do 1 lutego 1927 pełnił funkcję dowódcy DOK IV. Z dniem 1 marca 1927 został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 został przeniesiony w stan spoczynku[22].

Posiadał majątek w Wólce Rosnowskiej w ziemi lwowskiej.

Podczas okupacji przebywał w Lipnicy, gdzie działał w Armii Krajowej[23]. Przybrawszy pseudonim „Krak”, prowadził tajne szkolenie wojskowe dla partyzantów. Aresztowany przez Niemców, trafił do obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. 9 marca 1945 zmarł w KL Mittelbau-Dora (nr obozowy 113195)[24].

24 listopada 1903 w Krakowcu ożenił się z Pauliną Łubieńską (1880–1951), z którą miał czworo dzieci: Jadwigę (1904–1994), Marię Teresę (1906–1992) po mężu Tyszkiewicz, Józefę Marię (1908–1983) i Włodzimierza Mariana Franciszka Stanisława Ignacego (1910–1987)[24][2], podporucznika artylerii rezerwy Wojska Polskiego[25].

Awanse

  • porucznik – starszeństwo z 1 września 1892[26]
  • nadporucznik – starszeństwo z 1 maja 1896[27]
  • kapitan 2 klasy – starszeństwo z 1 maja 1902[28]
  • kapitan 1 klasy – 1906 ze starszeństwem z 1 maja 1902[29]
  • major – starszeństwo z 1 listopada 1913[30]
  • podpułkownik – starszeństwo z 1 września 1915
  • pułkownik – 1918

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 4 Dunin-Borkowski 1908 ↓, s. 547.
  3. ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 194.
  4. ↑ Schematismus 1893 ↓, s. 752.
  5. ↑ Schematismus 1894 ↓, s. 762.
  6. ↑ Schematismus 1897 ↓, s. 760.
  7. ↑ Schematismus 1898 ↓, s. 963.
  8. ↑ Schematismus 1899 ↓, s. 970.
  9. ↑ Schematismus 1900 ↓, s. 796.
  10. ↑ Schematismus 1901 ↓, s. 207, 775, 805.
  11. ↑ Schematismus 1903 ↓, s. 806.
  12. ↑ Schematismus 1909 ↓, s. 950.
  13. ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 849.
  14. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 27 z 11 marca 1919, poz. 874.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 15 maja 1920 roku, s. 352.
  16. ↑ Semper Fidelis. Obrona Lwowa w obrazach współczesnych. Lwów / Warszawa: Straż Mogił Polskich Bohaterów / Oficyna Wydawnicza Volumen, 1930 / 1990, s. Tab. 172.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 13 sierpnia 1921, s. 1280.
  18. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 15.
  19. 1 2 Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 kwietnia 1922, s. 322.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 730.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 46 z 24 kwietnia 1925 roku, s. 219.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 37, 44.
  23. ↑ czasbochenski.pl - Józefina Ledóchowska-matka świętych (pol.) [dostęp 2011-12-07]
  24. 1 2 - Ignacy Kazimierz hr. Halka-Ledóchowski z Leduchowa h. Szaława (pol.) [dostęp 2021-09-02]
  25. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 119.
  26. ↑ Schematismus 1893 ↓, s. 737.
  27. ↑ Schematismus 1897 ↓, s. 738.
  28. ↑ Schematismus 1903 ↓, s. 776.
  29. ↑ Schematismus 1907 ↓, s. 800, 837.
  30. ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 750.
  31. ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 2.
  32. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 93, 120.
  33. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 52, 117.
  34. 1 2 3 4 5 6 7 Ranglisten 1918 ↓, s. 1246.
  35. ↑ Schematismus 1911 ↓, s. 92.

Bibliografia

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1893. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1893. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1894. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1894. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1897. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1896. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1898. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1897. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1899. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1898. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1900. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1899. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1901. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1900. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1903. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1902. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1911. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1910. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Jerzy Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.
  • Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.
  • Ignacy Ledóchowski. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości; I.480.331 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-07-07].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.