Ignacy Trybowski
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
4 maja 1931 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
2 stycznia 1994 |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie |
historyk sztuki, wykładowca |
| Tytuł naukowy |
magister |
| Alma Mater | |
Ignacy „Igol" Trybowski – polski historyk sztuki, publicysta i kolekcjoner. Prezes Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Wieloletni sekretarz, a następnie prezes Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Wykładowca w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Życiorys
Urodził się 4 maja 1931 roku w Żabnie, jako syn cenionego adwokata. W latach 1937–1944 uczęszczał do miejscowej szkoły powszechnej, a w latach 1945–1949 roku do gimnazjum w Dąbrowie Tarnowskiej. W tym czasie działał w różnych organizacjach niepodległościowych. Podczas przewożenia maszyny drukarskiej został aresztowany. Po spędzeniu stu dni w więzieniu na Montelupich w Krakowie[1], został zwolniony ze względu na młody wiek. W 1949 roku rozpoczął studia na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, w zakresie historii sztuki pod kierunkiem profesorów: Vojeslava Molè, Adama Bochnaka, Tadeusza Dobrowolskiego i Karola Estreichera. W 1953 roku obronił pracę magisterską: O malarstwie pejzażowym w gotyckim malarstwie cechowym z terenu Małopolski[2][3].
W latach 1953–1957 z ramienia warszawskiego Instytutu Sztuki uczestniczył w inwentaryzacji zabytków prawie na terenie całej Polski dla Katalogu zabytków sztuki w Polsce. Od 1957 roku, aż do śmierci, związany był z krakowskim Towarzystwem Przyjaciół Sztuk Pięknych, w latach 1984–1994 nim kierował[2]. Od 1971 roku pracował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, najpierw jako wykładowca, a następnie kierownik Międzywydziałowego Zakładu Historii Sztuki.
Był aktywnym członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki, przez kilka kadencji prezesem oddziału krakowskiego. Ponadto działał w Społecznym Komitecie Odnowy Zabytków Krakowa, Towarzystwie Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, redakcji Rocznika Krakowskiego oraz Komitecie Kopca Kościuszki, którym kierował przez 15 miesięcy, po śmierci prof. Wojciecha Bartla w 1992 roku. Wraz z Kazimierzem Nowackim opublikował pamiętniki Mariana Gorzkowskiego, sekretarza Jana Matejki[4].
Zmarł w 2 stycznia 1994 roku w Krakowie[2], został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LXIX, pas B – 2 – 3)[5].
Publikacje
- 1970 Zbiór drzeworytów ludowych, "Rocznik Krakowski", t. 40, s. 91–100.
Przypisy
- ↑ Redakcja, Zapomniany Igol [online], Dąbrowa Tarnowska Nasze Miasto, 13 września 2001 [dostęp 2026-05-11].
- 1 2 3 Ignacy Trybowski [online], Kopiec Kościuszki w Krakowie [dostęp 2026-05-11].
- ↑ Ignacy Igol Trybowski, Kraków, 04.05.2011 - pozostałe [online], nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2026-05-11].
- ↑ Mieczysław Rokosz, Ignacy Trybowski (1931–1994), „Rocznik Krakowski”, 60, 1994, s. 157–159, ISBN 83-86077-52-2, ISSN 0080-3499 [dostęp 2023-07-08].
- ↑ Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Ignacy Trybowski. rakowice.eu. [dostęp 2018-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-27)].
Bibliografia
- Stanisław Rodziński, Pamięci Igola Trybowskiego..., "Dekada Literacka" nr 3(86) z 1994
- Mieczysław Rokosz, Ignacy Trybowski (1931–1994), „Rocznik Krakowski”, 60, 1994, s. 157–159, ISBN 83-86077-52-2, ISSN 0080-3499 [dostęp 2023-07-08].
Literatura uzupełniająca
- Zbigniew Beiersdorf, Mieczysław Rokosz, Trybowski Ignacy Kazimierz (1931–1994), [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. LV, 2023–2024, s. 292–294.